"แผนอะไรน่ะ!"
หญิงสาวได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ใจก็กระตุกวูบ
ไม่รู้ทำไม เธอเกิดลางสังหรณ์ไม่ค่อยดีขึ้นมา
"หึหึ จะให้ดูอะไรสนุก ๆ แล้วนายจะรู้ว่าหมายความว่าอะไร!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางยิ้ม
"อะไรสนุก ๆ?"
หญิงสาวฟังคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋แล้วงุนงง
ตอนนั้นเองเจียงเสี่ยวไป๋ก็กดรับสายโทรศัพท์ แต่เขาไม่ได้เปิดวิดีโอคอล
ทันทีที่เขารับ สายก็มีเสียงแหบแห้งดังขึ้น: "เฉินผิง พวกนายเล่นอะไรกัน ทำไมยังไม่เสร็จอีก?"
หญิงสาวฟังอยู่ กำลังจะอ้าปากพูด แต่เข็มวิญญาณก็พุ่งเข้ามาปิดจุดชีพจรเธอทันที
เห็นแต่เธออ้าปาก แต่ไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา
แบบนี้ ต่อให้เธอคิดจะส่งข่าว ก็ทำไม่ได้เลย
"เฉินผิง ฉันถามนายอยู่นะ ทางนั้นยังไม่จบอีกเหรอ?"
เสียงของผู้อาวุโสดังขึ้นอีกครั้ง
"หึหึ ก็เล่นสนุกหน่อยน่ะครับ อีกเดี๋ยวก็เสร็จแล้ว!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นเนิบ ๆ หญิงสาวหน้าถอดสี แววตาเหลือเชื่อ
เพราะน้ำเสียงและเสียงพูดของเจียงเสี่ยวไป๋เหมือนกับชายคนนั้นเป๊ะ
และที่ทำให้เธอตกใจยิ่งกว่าคือ เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอีก: "อ้อ ว่าแต่ท่านกับผู้อาวุโสเหวินทางนั้นเรียบร้อยดีไหมครับ?"
เขายังรู้จักผู้อาวุโสเหวินอีกเหรอ?
หรือว่า...
หญิงสาวนึกอะไรออกได้ สายตามองไปที่ชายที่สิ้นใจ
เมื่อกี้เจียงเสี่ยวไป๋ดึงความทรงจำงั้นเหรอ?
ขณะที่เธอกำลังคิดแบบนี้ เสียงแหบแห้งในโทรศัพท์ก็ดังขึ้น: "ทางนี้ไม่ต้องห่วง รีบจัดการให้เร็ว!"