"เจียงเสี่ยวไป๋?"
"เขาเป็นใคร?"
ผู้คนในที่นั้นมองใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเจียงเสี่ยวไป๋ พลางเต็มไปด้วยความสงสัย
ต้องรู้ว่าในเผ่าหนอนพิษไม่มีแซ่เจียงเลย!
แต่ถึงกระนั้น ความตกตะลึงภายในใจก็ยังไม่สามารถปกปิดได้
ใช่แล้ว แปลงโฉมมานานขนาดนี้ ถึงกับไม่ถูกคนของตระกูลสือพบ
ทั้งที่คนที่ไม่เคยได้ยินชื่อคนนี้ กลับคว้าที่หนึ่งในการประลองของเผ่าหนอนพิษพวกเขา กดทุกคนลงได้
เรื่องนี้ใครจะเชื่อ?
ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคน สีหน้าของคนตระกูลสือเปลี่ยนไป โดยเฉพาะสืออันชิ่ง สีหน้าดูหม่นหมองยิ่งนัก สายตาจ้องเขม็งไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ "เป็นแกนี่เอง เป็นแกที่ฆ่าเซ่าอู่!"
"ใช่แล้ว!"
น้ำเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋เย็นชา "ไม่ใช่แค่สือเซ่าอู่ ยังมีสืออันเจียงอีกคน อ้อใช่ ยังมีสือเซ่าเฟิง ก็เป็นฉันฆ่า!"
"แกสมควรตาย!" สืออันชิ่งโกรธจนตัวสั่น ใบหน้าเหี้ยมเกรียม
"พวกแกต่างหากที่สมควรตาย!"
น้ำเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋เย็นชากว่าเดิม "พวกตระกูลสือพัฒนาไปดี ๆ ก็มีกินมีใช้ไม่ต้องกังวล จะไปเล่นแผนชั่ว ๆ อะไรกัน!"
หากตระกูลสือไม่เล่นลูกไม้นี้ อาจารย์ของอูชิงจู๋ก็คงไม่ตาย
หากตระกูลสือไม่เล่นลูกไม้นี้ วิกฤตครั้งนี้ก็คงไม่เกิด
ตระกูลสือรับกรรมที่ตัวเองก่อเองแท้ ๆ
ดี ๆ อยู่ไม่ชอบ ไปร่วมมือกับองค์กรอะไรนั่น
สมควรตายจริง ๆ!
"ตาย!"
น้ำเสียงของสืออันชิ่งแค้นเคืองยิ่งนัก เขาพุ่งร่างเข้ามาหาเจียงเสี่ยวไป๋โดยตรง พลังที่น่าตกใจนั้นรวมอยู่ที่แขนโดยตรง
เพี๊ยะ!
เสียงดังใสสะอาดขึ้น สืออันชิ่งกระเด็นออกไปทั้งตัว