"ลูกแก้ววิญญาณปราณยิ่งเข้าไปลึก การใช้จ่ายยิ่งเร็วขึ้น!"
ตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋กำลังตะลึงว่าสามชั่วโมงมันไม่ได้สั้นเลยนี่หว่า เสียงของจื่อหยวนก็ดังขึ้นเย็นชา "ดังนั้น การทดสอบของนายนี่ ไม่มีความหมายเลยสักนิด!"
"อ๋อ งั้นเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋สะดุ้งเล็กน้อย แล้วก็ทำอะไรไม่ถูก
เรื่องมันเริ่มอึ้งๆ แล้วสิ
แล้วการทดสอบเมื่อกี้ของเขาก็เลยเป็นการเปลืองเปล่าประโยชน์งั้นเหรอ
"ยังไง ลูกแก้ววิญญาณปราณบนตัวนายเหลือไม่มากแล้วสินะ?"
เสียงของจื่อหยวนดังขึ้นอีกครั้ง
ใช่ ถ้าลูกแก้ววิญญาณปราณของเจียงเสี่ยวไป๋เหลือเฟือ ก็ไม่จำเป็นต้องทำการทดสอบไร้สาระแบบนี้เลย
และเรื่องที่เจียงเสี่ยวไป๋แจกลูกแก้ววิญญาณปราณให้ผู้ชายตะวันตกอีกคนไปสองร้อยเม็ด เขาก็เห็นมาแล้ว
เด็กมีเบื้องหลังแบบนี้… เขาก็ทำได้แค่หัวเราะแห้งๆ ไป
จะว่าไม่มีสมอง แต่ก็รู้จักใช้เล่ห์เหลี่ยม!
แต่จะว่ามีสมอง บางเรื่องก็ทำแบบหุนหันพลันแล่น
"ก็ใช่ เหลือไม่มากแล้ว!"
เจียงเสี่ยวไป๋ทำหน้าเกรงใจ
ตอนนี้บนตัวเขาเหลือแค่หนึ่งแสน
แน่นอน คำพวกนี้เขาไม่พูดออกมาหรอก แต่กลับมองไปทางจื่อหยวนแล้วพูดว่า "ตอนนี้ฉันอยากรู้อย่างนึง นี่มันเมื่อไหร่กันแน่ที่การ์ดพิทักษ์นี้จะเปิด!"
"เปิดเมื่อไหร่ สำหรับนายก็ไม่มีผลอะไรอยู่ดีใช่ไหม!"
น้ำเสียงของจื่อหยวนเย็นชืด
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยืนอยู่ด้านในแล้ว อยากจะเข้าไปข้างในก็ง่ายดายเหลือเกิน
"ไม่บอกก็ได้ งั้นฉันเข้าไปตอนนี้เลยนะ!"