ร้อยกระบอกงั้นเหรอ?
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มบางๆ
ส่วนผู้เฒ่าคนนั้นก็เริ่มตื่นตระหนกขึ้นมาจริงๆ
เผ่ากู่หยินของพวกเขา แท้จริงแล้วความสามารถในการต่อสู้นั้นไม่โดดเด่นนัก
เสียงถึงจะแข็งแกร่ง แต่เมื่อต้องเผชิญกับการโจมตีที่แกร่งกล้าอย่างแท้จริง ก็เป็นแบบที่ว่าพังได้ง่ายๆ เลยแหละ
ปืนใหญ่จิตวิญญาณนับร้อยกระบอกกำลังเล็งมาที่นี่ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่นเลย
พวกเขาเป็นแค่เผ่าเล็กๆ เผ่าหนึ่ง
ถ้าถูกยิงตายไปสักระลอกจริงๆ เผ่ากู่หยินของพวกเขาก็ถือว่าจบเหมือนกัน
ดังนั้น รีบยอมอ่อนข้อโดยเร็วเถอะ
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า เก็บปืนใหญ่โดยรอบทั้งหมดพร้อมกัน จากนั้นก็พาคนหกสิบคนเดินเข้าไปข้างใน
"พวกเราไปคุยกันที่ห้องโถงใหญ่เถอะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยพร้อมรอยยิ้ม
สีหน้าของชายชราคนนั้นกระตุกเล็กน้อย
ถึงตอนนี้ เขาถึงได้สัมผัสได้ว่าออร่าของคนกลุ่มนี้น่ากลัวขนาดไหน
ในนั้นมีอยู่หลายคนที่ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวจนหัวใจสั่น
เพราะฉะนั้น ต่อให้เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ตั้งปืนใหญ่ หากคนหกสิบคนนี้บุกขึ้นมาพร้อมกัน พวกเขาก็ไม่สามารถต้านทานได้อยู่ดี
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ในห้องโถงใหญ่ของเผ่ากู่หยิน เจียงเสี่ยวไป๋นั่งอยู่ด้านข้าง
สายตามองไปที่ชายชราซึ่งนั่งอยู่ตำแหน่งประธาน แล้วพูดว่า "ก่อนจะคุยกัน ขอแนะนำให้รู้จักก่อน!"
"คนสิบคนนี้ เป็นเผ่ากู่เหวิน ในจำนวนนั้นสามคนเป็นปรมาจารย์ของเผ่ากู่เหวิน!"
"คนสิบคนนี้ เป็นเผ่ากู่โจว ในจำนวนนั้นหนึ่งคนเป็นปรมาจารย์ของเผ่ากู่โจว!"
"คนสิบคนนี้ เป็นเผ่าเย่ากู่ ในจำนวนนั้นหนึ่งคนเป็นปรมาจารย์ของเผ่าเย่ากู่!"
"คนสิบคนนี้ เป็นเผ่ากู่ฉง..."