“ดิน?”
ผู้อำนวยการหลียังไม่ทันพูด ปู่หยุนที่อยู่ข้างๆ เบิกตากว้าง
เขาจิบชาไปคำหนึ่ง ดิน?
กลิ่นสาบของดินค่อนข้างแรง
แต่ในการชิม เขากลับไม่รู้สึกเลย
เขามองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความอยากรู้อยากเห็น “ในนี้มีดินจริงๆ หรือ?”
ผู้อำนวยการหลีได้ยินแล้วก็มองเจียงเสี่ยวไป๋
เขาอยากรู้การวิเคราะห์ที่ละเอียดกว่านี้จากเจียงเสี่ยวไป๋
และเจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ทำให้เขาผิดหวัง ยิ้มแล้วพูด “ผลเซียงหลิงเกรดแปดในกระบวนการเติบโต จะทำให้ดินเปลี่ยนเป็นเม็ดๆ และการเปลี่ยนแปลงนี้ก็เปลี่ยนส่วนประกอบของดินบริสุทธิ์ภายในด้วย รวมถึงสารสำคัญจากการเติบโตของผลเซียงหลิง!”
“แต่การเก็บดินนี้ต้องไม่ใช่ตอนที่ผลสุก เพราะตอนผลสุก จะหลั่งสารบางอย่างออกมา ซึ่งจะย่อยสลายส่วนประกอบในดิน!”
เจียงเสี่ยวไป๋หยุดเสียงครู่หนึ่งแล้วพูด “ดังนั้น ช่วงยี่สิบถึงยี่สิบห้าวันก่อนผลสุกคือเวลาที่เหมาะสมที่สุด แน่นอนว่าถ้าฝนตกจะดีกว่า ไม่อย่างนั้นก็มีแต่ดิน ไม่มีโคลน ขาดบางอย่างไป!”
พูดจบ สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่ผู้อำนวยการหลี “ท่านรุ่นพี่ นี่ควรจะเป็นดินหลังจากฝนตก ไม่อย่างนั้นรสชาติคงไม่บริสุทธิ์ขนาดนี้ ผมพูดถูกไหม?”
“ถูกต้อง!”
เสียงของผู้อำนวยการหลีเต็มไปด้วยความชื่นชม
ชาสมุนไพรนี้เขาปรุงขึ้นเอง หมอหลายคนเคยดื่ม รวมถึงคนในตระกูลด้วย
มีคนพูดถูกครึ่งเดียว บางคนพูดถูกสองในสาม