"ไม่เข้าขั้น?"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วก็อึ้งไปชั่วขณะ
"อื้ม!"
ตู้เทียนฉือเอ่ยว่า "สำนักพิษของเราเคยรุ่งเรืองชั่วครู่ที่จงโจว แต่เพราะเป็นพิษ เลยโดนราชวงศ์เล็งเป็นเป้า จนสุดท้ายตกต่ำ จำเป็นต้องมาหลบซ่อนตัวในแถบเขตเมืองบริวาร!"
"ที่นี่เราไม่มีสำนักตั้งอย่างเป็นทางการ และถึงจะขอรับรองสำนัก เขาก็ไม่พิจารณา!"
พูดถึงตรงนี้ ตู้เทียนฉือยิ่งดูอายมากขึ้น "ตอนนี้มีแค่ที่ตั้งจุดเดียว และที่ตั้งจุดนี้ก็มีผู้อาวุโสคนหนึ่งจากตระกูลเราเป็นผู้ดูแล!"
เสียงของตู้เทียนฉือหยุดไปครู่ สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย
"นายคงกำลังคิดถึงผู้อาวุโสซิวกับผู้อาวุโสหลินน่ะสิ?"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยขึ้น
"อื้ม!"
ตู้เทียนฉือพูด "เมื่อคืนหลังจากพี่ใหญ่ท่านกลับไป ฉันโทรให้ผู้อาวุโสคนนั้นไปสืบแล้ว แต่จนถึงตอนนี้ยังไม่มีข่าวคราวเลย ไม่รู้ผลเป็นไงบ้าง!"
พูดจบ ใบหน้าตู้เทียนฉือก็เต็มไปด้วยสีหน้ากังวล
"พวกเราไปดูก็รู้แล้ว อีกอย่าง เรื่องไหนที่ฉันช่วยได้ ฉันจะช่วยแน่!"
เด็กสาวอูชิงจู๋นั่นก็มีความเกี่ยวข้องกับสำนักพิษอยู่บ้าง
ยิ่งไปกว่านั้น สำนักพิษก็ต้องมาอยู่ในสภาพนี้เพราะไปช่วยอูชิงจู๋
ถ้าเขาไม่ช่วยละก็ มันก็เกินจะให้อภัยจริง ๆ
ตู้เทียนฉือกับชายชราสามคนด้านหลังได้ฟัง ใบหน้าก็แสดงสีหน้าประหลาดใจยินดีออกมาพร้อมกัน
สถานะของเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ตรงนี้