"หืม?"
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว
ทันใดนั้นเขาก็สังเกตเห็นบางอย่าง ร่างแยกของโจซ่าหายไปแล้ว
และตัวโจซ่าเองก็หายไปด้วยเช่นกัน
หรือจะพูดว่า… ไม่ใช่หายไป
แต่เป็นเพราะเร็วเกินไป!
สีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋เปลี่ยนไป วิกฤตเข้าปกคลุม
รูม่านตาหดตัว ไม่อาจออกท่าได้ทัน ร่างประหลาดยกแขนไขว้กัน
ตูม!
นั่นคือพลังงานที่เหนือความเชื่อ
ตอนที่ระเบิดออก ร่างประหลาดได้รับแรงกระแทกอย่างรุนแรงทันที ทั้งร่างถูกถีบไถลไปด้านหลัง
เมื่อร่างของเขาหยุดลง ร่างประหลาดก็สลายหายไป
เจียงเสี่ยวไป๋เลือดลมพลุ่งพล่าน ความรู้สึกคาวหวานพุ่งขึ้นมาจากอวัยวะภายในทั้งห้า เลือดไหลซึมออกจากมุมปาก
ความพิเศษของร่างประหลาดอยู่ตรงนี้
ภายใต้การมอบสัมผัสที่สมบูรณ์ เมื่อได้รับบาดเจ็บ ตัวจริงอย่างเจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่อาจหนีพ้น
นั่นคือข้อดี แต่ก็เป็นข้อเสียของร่างประหลาดเช่นกัน
เมื่อมองไปข้างหน้า ร่างของโจซ่าก็ปรากฏขึ้น
แต่ตอนนี้สภาพของโจซ่าแตกต่างจากก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง
สวมเกราะศักดิ์สิทธิ์สีดำทั่วร่าง ผมเปลี่ยนเป็นสีดำ รูม่านตายิ่งดำสนิทดั่งหมึก
ไอชั่วร้ายระลอกแล้วระลอกเล่าแผ่วอยู่บนร่าง
"เจียงเสี่ยวไป๋ แกแข็งแกร่งจริง ๆ ท่าไม้ตายนี้ถ้าใช้กับคนอื่น ก็คงไม่รอดแล้ว!"
เสียงของโจซ่าดังขึ้น แฝงด้วยความเยือกเย็น "แม้แต่ตัวฉันก่อนหน้านี้ ก็ต้องเจอจุดจบแบบนี้เหมือนกัน"
เขามักคิดมาตลอดว่า ตัวตนของเขาสูงกว่าเจียงเสี่ยวไป๋มากกว่าหนึ่งขั้น
แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะซ่อนพลังไว้ได้มากขนาดนี้ แค่กดดันเขาให้เป็นฝ่ายรับก็แล้วไปเถอะ ยังแอบซ่อนร่างแยกที่น่าสะพรึงขนาดนี้ไว้อีก