"นาย..."
เคทียืนนิ่งอยู่ตรงนั้น กัดริมฝีปากสีแดงระเรื่อ ดวงตาคู่หนึ่งพยายามมองทะลุหน้ากากของเจียงเสี่ยวไป๋
เหตุการณ์เมื่อครู่เคยเกิดขึ้นตอนที่นางประมือกับเจียงเสี่ยวไป๋
สภาพการณ์นี้เหมือนกันไม่มีผิด
นางไม่เชื่อว่าจะบังเอิญได้ขนาดนี้
ทันใดนั้น ร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ซ้อนทับกับหมายเลขแปดตรงหน้าเขาอีกครั้ง
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้มองเคทีอีก แต่ปรายตามองรอบด้านอย่างเย็นชาว่า "อันดับหนึ่งกับอันดับสอง มาพร้อมกันเลย!"
สิ้นเสียง ภาพมายาขนาดมหึมาก็กลับมาสง่างามน่าเกรงขามอีกครั้ง ลมหายใจน่าพรั่นพรึงกวาดไปทั่วสนามประลอง
ครั้งนี้ภาพมิติอัศจรรย์ใช้พลังไปไม่น้อย
แต่ต่อให้เหลืออีกสองคน หรือแม้แต่สิบคน เขาก็จะสู้ไม่ถอย
ทว่าทันทีที่เขาพูดจบ เสียงของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นว่า "ไม่มีประโยชน์แล้ว ผมเป็นอันดับสอง ผมขอยอมแพ้!"
พูดพลางมองไปที่ชายข้างกายว่า "เมน่า ถ้านายอยากลอง ก็เชิญเลย!"
สู้ไม่ได้เลย แค่ร่างอวตารประหลาดนี้ก็ทำลายไม่ได้แล้ว
ยืนอยู่ตรงนั้นราวกับภูเขาลูกใหญ่ ทำให้รู้สึกอึดอัดอย่างยิ่ง
"ผมก็ขอยอมแพ้!"
เสียงของเมน่าดังขึ้น มองภาพมิติอัศจรรย์ของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าดูสงบ แต่ใจจริงหวาดหวั่นยิ่งนัก
เขาเองก็เป็นคนจากตระกูลจ้านฉื่อ จึงสามารถเรียกร่างอวตารออกมาได้เช่นกัน
แต่เมื่อเทียบกับสถานะของเจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้แล้ว ห่างชั้นกันมาก
ถึงขั้น... สู้เคทียังไม่ได้เลยด้วยซ้ำ