น้ำเสียงเย็นเยียบของเจียงเสี่ยวไป๋กล่าวจบลง
ผู้คนที่อยู่ในที่นั้นค่อย ๆ ได้สติ มองดูชายที่ล้มลงกับพื้นขณะปากยังคงกระอักเลือด ใบหน้าซีดเผือดลงเล็กน้อย
นอกจากร่างอวตารแล้ว ตัวเจียงเสี่ยวไป๋เองก็มีพลังน่ากลัวถึงเพียงนี้หรือ?
และนี่ชัดเจนว่ายังไม่ได้รวมแท่นพลัง
ทำไมถึงได้แข็งแกร่งถึงขั้นนี้?
“นายกล้าฆ่าคุณชายของพวกเรา!”
ชายชราสองคนที่ติดตามมาพุ่งเข้าไปหาชายที่กระอักเลือดอย่างรวดเร็ว คนหนึ่งตรวจสอบดู สีหน้าย่ำแย่เป็นอย่างมาก
ลมหายใจอ่อนระโหยยิ่ง
พร้อมที่จะขาดใจได้ทุกเมื่อ
“เขาให้ข้าลองตีให้ตายดู ดังนั้นข้าก็ลองดู ว่าจะตีให้ตายได้จริงหรือเปล่า!”
เจียงเสี่ยวไป๋กล่าวอย่างเรียบเฉยว่า: “หรือพวกนายสองคนจะลองดูบ้าง?”
ชายชราคนหนึ่งสีหน้าย่ำแย่ เพิ่งจะคิดลงมือ ชายชราอีกคนก็ดึงตัวเขาไว้ อุ้มชายที่ลมหายใจใกล้จะขาดบนพื้นขึ้นมา: “ช่วยคุณชายก่อนสำคัญกว่า!”
พูดจบ ชายชราผู้นั้นก็กวาดตามองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยแววตาอาฆาต แล้วรีบวิ่งจากไป
เจียงเสี่ยวไป๋มีแววตาสงบนิ่ง จากนั้นก็มองไปยังคนที่เหลืออยู่และเอ่ยว่า: “ยังไม่ไสหัวอีก? รอให้ข้าฆ่าพวกนายให้ตายรึไง?”
สิ้นคำพูด สีหน้าของผู้คนในที่นั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อย สุดท้ายก็พากันจากไป
ส่วนชายที่ก่อนหน้านี้เจียงเสี่ยวไป๋ให้โอกาสให้เขาเกลี้ยกล่อม กลับมีรอยยิ้มแข็งค้างบนใบหน้า สุดท้ายมองไปที่กงเจี๋ยแล้วกล่าวว่า: “ท่านกง ท่านไม่พูดอะไรสักหน่อยหรือ?”
“ไม่มีกฎย่อมไม่เป็นระเบียบ!” กงเจี๋ยกล่าวช้า ๆ หนึ่งประโยค
เขาก็ทำอะไรไม่ได้เหมือนกัน