วันรุ่งขึ้น
หลังจากเจียงเสี่ยวไป๋กินมื้อเช้าที่สาวใช้ทั้งหกเตรียมไว้ให้ เขาก็ตรงมายังลานประลองแถวนั้น
เมื่อเห็นของที่จัดไว้บนเวทีประลองขนาดใหญ่
เจียงเสี่ยวไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย
น่าสนใจดีแท้
บนเวทีประลอง มีการตั้งโครงไม้ขนาดใหญ่ขึ้นตรง ๆ
และบนชั้นวางแต่ละอันจะเห็นตะเกียงรูปทรงแปลกตาที่พร้อมจะจุดวางอยู่
ถ้านับดี ๆ จะพบว่ามีตะเกียงทั้งหมด 36 ดวง
แย่งชิงอย่างนั้นหรือ?
แต่ตามที่เขาคาดการณ์ไว้ นี่คือการแย่งชิง และก็เป็นการประลองฝีมือด้วย
"จอมมาร เมื่อวานนายทำให้พวกเราต้องทึ่งจริง ๆ เลย!"
ขณะนั้นเสียงจากด้านหลังก็ดังขึ้น เปากว้านและต้วนอิ๋งอิ๋งเดินเข้ามา พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า
"ใช่เลย ไม่คิดเลยว่านายจะมีความสามารถด้านการเขียนพู่กันและวาดภาพถึงขั้นน่าทึ่งขนาดนี้!"
ต้วนอิ๋งอิ๋งก็พูดขึ้นประโยคหนึ่ง
เมื่อวานหลังจากนางได้ขึ้นเวทีด้วยตัวเองแล้ว ก็รู้สึกยอมรับจริง ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มน้อย ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ยังคงมองไปทางเวทีประลองเหมือนกำลังครุ่นคิด
"ด่านนี้ นายคิดจะเล่นยังไง?"
เปากว้านถามขึ้นตรง ๆ
ใช่แล้ว อย่ามองว่ากฏเป็นของตระกูลจี แต่จะเล่นยังไง ต้องดูที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้ว รอยยิ้มพลันดูลุ่มลึกขึ้น ผ่านไปครู่หนึ่งถึงค่อย ๆ พูดว่า "ก็เล่นของตัวเองไง!"
"เล่นของตัวเอง?"
เปากว้านพูดจบก็ชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นแววตาของเขาก็เพ่งมองไป
เห็นจีหย่งจือพาพวกผู้รู้แห่งสำนักหลู่และคนจากสำนักวิญญาณเข้าประจำที่เรียบร้อยแล้ว