“พวกเธอทำความสะอาดที่นี่แล้วกัน ฉันจะเข้าไปดูข้างใน!”
เจียงเสี่ยวไป๋หันมาบอกกับหกคนนั้นก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน
ทั้งหกคนสบตากัน แล้วหาอุปกรณ์มาทำความสะอาด ระหว่างนั้นสายตาของพวกเธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองขึ้นไปด้านบน
เคยชินกับการที่ด้านบนมีกลองใหญ่อยู่
ตอนนี้กลองหายไปแล้ว
พวกเธอยังรู้สึกแปลก ๆ อยู่พักหนึ่ง
ระหว่างที่พวกเธอทำความสะอาด เจียงเสี่ยวไป๋ก็มาถึงด้านในแล้ว
ที่นี่กว้างขวางมาก สวนดอกไม้และศาลาริมน้ำดูแล้วสบายตา
หลังจากมาถึงอาคารสามชั้นที่ดูคล้ายหอคอย ก็พบว่าภายในถูกจัดวางอย่างประณีต
ชั้นหนึ่งเป็นโซนรับแขก ชั้นสองเป็นโซนที่พัก ส่วนชั้นสามเป็นโซนพักผ่อน
โซนพักผ่อนนี้มีห้องออกกำลังกาย ห้องเกม ห้องวาดภาพ…
มีสิ่งบันเทิงมากมาย
และเมื่อขึ้นไปอีกก็พบว่ายังมีห้องใต้หลังคา
ห้องนี้ไม่ใหญ่ ด้านบนมีโต๊ะหินและเก้าอี้หินตั้งอยู่
เมื่อยืนตรงนี้สามารถมองเห็นทิวทัศน์ของตระกูลจีได้
ยิ่งใหญ่อลังการและงดงาม
และที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุดก็คือ เขามองเห็นถนนการค้าสายหนึ่งอยู่ไม่ไกล
เขาคิดว่าตัวเองมองผิด
แต่หลังจากดูอย่างละเอียดแล้วก็แน่ใจว่าตัวเองไม่ได้มองผิด
เป็นถนนการค้าจริง ๆ
และยังยาวมากอีกด้วย
มีภัตตาคาร โรงเตี๊ยม ร้านขายของกิน ร้านขายเครื่องประดับ…
สิ่งสำคัญที่สุดคือถนนการค้านั้นมีกลิ่นอายโบราณ เมื่อเดินเข้าไปข้างในแล้ว ให้ความรู้สึกเหมือนย้อนกลับไปในยุคโบราณ
บนนี้ เขาพักผ่อนอยู่ประมาณครึ่งชั่วโมง หญิงสาวคนหนึ่งก็เดินขึ้นมา มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความเคารพแล้วพูดว่า: “คุณคะ อาหารเย็นของคุณเตรียมไว้แล้ว จะทานที่นี่ไหมคะ?”