“โอ้?”
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินว่าหนิงเค่อโจวมีเรื่องจะไหว้วาน ก็เต็มไปด้วยความสงสัย “เรื่องอะไร?”
“โต้วฉางหมิง!”
หนิงเค่อโจวเอ่ยขึ้น “ก่อนหน้านี้ถูกข้าทำร้าย แต่ตอนนี้ภายใต้การรักษาของคนตระกูลเจียง อาการฟื้นตัวดี หากฟื้นขึ้นมา ตัวตนของข้าในสำนักยุทธจะถูกเปิดโปงอย่างสิ้นเชิง!”
“ดังนั้นขอให้ท่านลงมือ กำจัดเขาให้สิ้นซาก!”
“อ้อ…”
เจียงเสี่ยวไป๋นัยน์ตาเป็นประกาย “ตอนนั้นเจ้าทำไมถึงลงมือกับเขา?”
“ก่อนหน้านี้ข้าลักขโมยพลังงานปฐมภูมิ ถูกโต้วฉางหมิงคนนี้พบเข้า!”
หนิงเค่อโจวกล่าว “ตอนนั้นข้าลงมือหนักมาก แต่ไม่คิดว่าเขาจะยังรอดชีวิตมาได้!”
“งั้นหรือ?”
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้วขึ้น ต่อมานึกอะไรได้จึงถาม “จากข่าวที่สายข้าส่งมา มีผู้อาวุโสท่านหนึ่งในเยียนจิงก็บาดเจ็บเช่นกัน เป็นฝีมือเจ้าด้วยหรือเปล่า?”
“ใช่แล้ว!”
หนิงเค่อโจวพยักหน้าเบาๆ “คนนั้นเป็นเพื่อนสนิทของโต้วฉางหมิง ได้ข่าวจึงมาตรวจสอบว่าใครทำ ข้าเกรงว่าจะมีเรื่องยุ่งยากตามมา จึงทำร้ายเขาไปด้วย คาดว่าตอนนี้เขาคงตายไปแล้ว!”
เจียงเสี่ยวไป๋นัยน์ตาวาววับ “ทำไมเจ้าถึงเลือกลักขโมย?”
ใบหน้าเฒ่าหนิงเค่อโจวเต็มไปด้วยความอับอาย “คุณหนูถังเป็นผู้จัดการ แต่ภายหลังล้มเหลว จึงวางแผนใหม่กับการแข่งขัน!”
“ที่แท้ก็อย่างนี้!”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางเข้าใจแจ่มแจ้งขึ้น
นิ่งคิดครู่หนึ่ง ไม่ได้ติดใจถามต่อในเรื่องนี้ แต่กล่าวว่า “ดูออกว่าพวกเจ้ารู้จักคุณหนูถังดี พวกเจ้ารู้มากแค่ไหน?”