"ปากดีนัก!"
ชาวต่างชาติวัยกลางคนเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ถึงกับให้ตนสัมผัสความตาย ก็หัวเราะเย็นชาทันที
ในจังหวะที่คมกระบี่ตกกระทบร่าง เขาพนมมือเข้าหากัน ตราประทับสีเลือดพลันเบ่งบาน
ผมยาวสีแดงเลือดปลิวสะบัด ราวกับปีกคู่หนึ่งสยายออก และห่อหุ้มร่างตัวเองไว้เมื่อพนมมือ
ตูม!
คมกระบี่ทรงพลังฟาดฟันลงไปในพริบตา
แสงเลือดแสบตา
เจียงเสี่ยวไป๋แววตาเยือกเย็น พลังปราณในร่างบังคับเลื่อนเป็น 9.7 ในเสี้ยววินาที
เพิ่มขึ้นทีละ 0.1 ทำให้ตัวคูณซ้อนทับกันอย่างน่าสะพรึง
ชาวต่างชาติวัยกลางคนที่ถูกปีกปกป้องไว้ รูม่านตาหดเกร็ง ใบหน้าซีดขาว
เขารู้สึกถึงความตายได้จริง ๆ
ในชั่วพริบตา เขาไม่ลังเลที่จะเอามือตบอก
พร้อมกับโลหิตที่พุ่งออกมาอีกครั้ง ยังมีสีทองจาง ๆ ปะปนอยู่ เมื่อพลุ่งพล่านออกมา ปีกที่ห่อหุ้มเขาอยู่ก็ยิ่งหนาแน่นขึ้น
และมีสีทองจาง ๆ แทรกอยู่
ปัง!
เสียงระเบิดดังขึ้น ปีกที่ห่อหุ้มพลันแตกสลายหายไป
ส่วนชาวต่างชาติวัยกลางคนกระอักเลือด กระเด็นถอยหลัง แต่ในจังหวะที่กระแทกพื้น เขายันมือลงกับพื้น ภาพเงาเสวียนพลิกผันอีกครั้ง เกราะศักดิ์สิทธิ์สวมทับร่าง
ร่วงลงพื้น ไถลไปเกือบร้อยเมตรจึงหยุด
เมื่อเขาลุกขึ้น ก็ยังกลั้นไม่อยู่ กระอักเลือดออกมาอีก
เงยหน้าขึ้น สายตามองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความเหลือเชื่อ