เทพหมอพิทักษ์บุปผา

ตอนที่ 1187 ฉันไม่อยากแตะต้องเขา

5 นาที· 1.2K คำ

"ฟ่อ!"

เจียงเสี่ยวไป๋ถามได้ไหมว่า?

แค่คำเดียวก็ทำให้ทุกคนในที่นั้นเงียบกริบ

และหลังจากความเงียบ ก็กลายเป็นความทึ่งในตัวเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่สิ้นสุด

กล้ายังงี้พูดอีกเหรอ?

ต้องรู้นะว่าตาเฒ่านี่คือรองหัวหน้ากองยุทธ์ประหลาดแห่งเมืองหลักนะ

อำนาจบารมีท่วมฟ้า

และฝีมือก็ดุเดือดมาก

เจียงเสี่ยวไป๋นี่ไม่ใช่เอามีดมาทิ่มปลายมีดหรอ

เจ้าถัวด้านในอยากช่วยพูดให้สักคำ แต่ก็ไม่รู้จะเปิดปากยังไง

นั่งหน้าดำหน้าแดงอยู่ตรงนั้น

ส่วนรองหัวหน้าที่อยู่ข้างหน้านั่น พอได้ยินเจียงเสี่ยวไป๋พูดแบบนี้ ก็อึ้งไปชัดๆ

จากนั้นสีหน้าก็เล่นใหญ่ สุดท้ายโกรธจนขำ มองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "ดีดีดี หน่วยสอดแนมเล็กๆ กล้าบ้าบิ่นถึงเพียงนี้ ข้าว่านายมันพวกเดียวกับคนเลี้ยงอสูรนั่นชัดๆ!"

เสนอไอเดียเน่าๆ รอความตายเนี่ยนะ

แล้วยังจะปล่อยอสูรเข้ามาอีก?

นี่มันเดินตามเกมคนเลี้ยงอสูรชัดๆ

ฉวยตอนในเมืองวุ่นวาย ให้คนเลี้ยงอสูรนั่นทำสำเร็จ?

เขาจะทนได้ไง?

ตอนโกรธ สายตาเขามองไปที่เฉียนหยาง "เฉียนหยาง รีบจับเขาขังไว้ให้ฉัน รอเรื่องนี้ผ่านไป ฉันจะสอบสวนเขาให้ดี!"

ตอนนี้เขาฟันธงว่าเจียงเสี่ยวไป๋มีปัญหา

แต่เฉียนหยางหน้านิ่ง ยืนไม่ขยับ

ผู้ตรวจการ

เขาไม่กล้าหาเรื่อง และก็หาจนตัวตายไม่ได้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป