"ท่านหัวหน้าเผ่า มีข่าวส่งมาแล้ว!"
เบื้องหน้าไคตี้ ชายชราผู้นั้นค่อย ๆ วางมือถือลง จากนั้นสายตาก็จับจ้องอยู่ที่ไคตี้ แววตาลังเลเล็กน้อย
"พูดมาตรง ๆ เลย!"
เสียงของไคตี้ดังขึ้น
ชายชราพยักหน้าแล้วพูดว่า "ข่าวที่ดิฟฟ์ส่งมาคือ ตอนนี้ยังสืบสวนให้แน่ชัดไม่ได้ เหตุผลก็คือคำพูดที่บรรพบุรุษท่านนั้นทิ้งไว้!"
"คำพูด?"
ไคตี้ฟังแล้วรู้สึกสงสัย "คำพูดอะไร? ก็แค่ใครก็ตามที่ชักดาบออกได้ ก็จะได้รับนามสกุลแดนตันไม่ใช่หรือ?"
"ที่จริง... ยังมีอีก!"
ชายชรามองไคตี้ด้วยความเคารพ "ตามหลักแล้วเรื่องนี้ท่านควรจะรู้อยู่แก่ใจ แต่ก็เพราะสถานการณ์ของท่านพิเศษไม่ใช่หรือ?"
"โอ้ หมายความว่าพี่ชายของฉันรู้ใช่ไหม?"
ไคตี้ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ลงรายละเอียดมาเลย!"
"ครับ!"
ชายชราพูดด้วยความเคารพ "คำพูดที่บรรพบุรุษของตระกูลเราทิ้งไว้ก่อนสิ้นใจคือ หากใครสามารถชักดาบเล่มนี้ลงมาได้ ผู้นั้นก็จะสืบทอดตำแหน่งของนาง และได้รับนามสกุลแดนตัน!"
"และตำแหน่งของนางคือผู้ช่วยคนสนิท ซึ่งขาดหายไปหลายชั่วอายุคนแล้ว!"
"ผู้ช่วยคนสนิท?"
ไคตี้รู้สึกฉงน
"ผู้ช่วยคนสนิทมีอำนาจสูงส่ง เมื่อหัวหน้าเผ่าไม่อยู่ คำสั่งของเขาก็เสมือนคำสั่งของหัวหน้าเผ่า!"
ชายชรากล่าว
"เพราะเหตุใด?"
ไคตี้ขมวดคิ้ว ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
"พลังงานปฐมภูมิที่ผู้ช่วยคนสนิทควบคุมนั้น พิเศษอย่างมากมาโดยตลอด สามารถเชื่อมต่อกับพลังเหนือธรรมชาติของตระกูลแดนตันเราได้อย่างแนบเนียน กลายเป็นผู้ช่วยที่ดีที่สุด!"