"ครับ ทวด!"
หยางหวยพยักหน้าอย่างเคารพ แล้วยกมือขึ้น
พร้อมกับการปรากฏของเกราะบนแขน หยางหวยแตะลงบนเกราะ ท่ามกลางระลอกมิติ หยิบม้วนคัมภีร์ชุดหนึ่งออกมา
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยื่นให้สวีเหลย
สวีเหลยมองม้วนคัมภีร์นั้น แล้วมองเจียงเสี่ยวไป๋ ไม่รู้ว่าจะรับหรือไม่รับดี
เขารู้สึกได้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ธรรมดา
และเขาก็รู้ดีว่าหยางหวยเป็นคนแบบไหน
ในกระดูกสันหลังของเขามีความหยิ่งผยองแน่นอน
แต่ตอนนี้เขากลับเรียกชายหนุ่มคนหนึ่งว่าทวด และดูเต็มไปด้วยความเคารพ
ในความทรงจำของเขา เรื่องแบบนี้ไม่ควรเกิดขึ้นกับหยางหวยได้
ดังนั้นเจียงเสี่ยวไป๋ต้องมีความสามารถที่เหนือคนแน่นอน
"ในเมื่อเขาให้ดู ก็ดูสักหน่อยสิ!"
เสียงของหลิวเฉิงที่อยู่ข้างๆ ดังขึ้น
สวีเหลยได้ยินแล้วลังเลเล็กน้อย ในที่สุดก็รับมา ค่อยๆ เปิดออก เมื่อเห็นชื่อวิชาหมัดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป
หลิวเฉิงที่อยู่ข้างๆ สายตาก็จ้องเขม็งขึ้นมา
ตอนนี้สวีเหลยไม่ได้เปิดดูต่อ รีบเก็บแล้วคืนให้หยางหวย
หยางหวยรู้สึกแปลกใจ
เขา thought ว่าสวีเหลยอาจมีวิธีบันทึกวิชาหมัดนี้
แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะแค่ดูแวบ?
แล้วไม่ดูหน้าต่อไปอีกหรือ?
เขาคิดเล็กคิดน้อยเกินไปหรือเปล่า?