“เจียงเสี่ยวไป๋มาแล้วหรือ?”
เสียงที่เก่าแก่ดังขึ้น เห็นเพียงด้านใน มีชายชราคนหนึ่งพุ่งออกมาจากด้านในอย่างรวดเร็ว
เมื่อมาถึงด้านนอก สายตาก็จ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋โดยตรง
เมื่อดวงตาสว่างขึ้น ร่างก็รีบเดินเข้ามาหา
“ผู้อาวุโส!”
เมื่อชายชราคนนั้นมาถึงตรงหน้าเจียงเสี่ยวไป๋ เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้เรียกท่านผู้อาวุโส แต่เรียกผู้อาวุโส
การเรียกท่านผู้อาวุโสก็จะดูห่างเหินเกินไป
“เจียงเสี่ยวไป๋!”
ชายชรายิ้มอย่างเต็มที่ ยกมือขึ้นตบไหล่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “หน้าตาดีมากจริงๆ!”
“ไป เข้าไปคุยกันข้างใน!”
พูดจบ ก็พาเดินเข้าไปด้านใน
เจียงเสี่ยวไป๋มองดู แล้วพาหยวนหยุนและเสี่ยวอีเดินตามไปข้างหลัง
คลินิกของตระกูลเจียงแห่งนี้กว้างขวางพอสมควร มีทั้งห้องด้านนอกและห้องด้านใน
ชายชราพาเขาเข้าไปในห้องด้านในโดยตรง
เชิญเจียงเสี่ยวไป๋ทั้งสามคนนั่งลง แล้วยกชาสามถ้วยออกมา จากนั้นสายตาก็มองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า “ประมุขตระกูลคนเก่าส่งข่าวมาว่าคุณจะมา เรารอแล้วรอเล่า ในที่สุดก็รอคุณมา!”
พูดไป ชายชราก็มีรอยยิ้มเต็มใบหน้า
เขาไม่รู้เหตุผลที่แน่ชัดว่าทำไมประมุขตระกูลคนเก่าถึงต้องปกป้องเจียงเสี่ยวไป๋
เขาต้องรู้แค่จุดเดียวก็พอ
เจียงเสี่ยวไป๋นามสกุลเจียง
มาจากตระกูลเจียงนอกเขตแดน
ถึงแม้จะแยกกันอยู่คนละที่ แต่ก็ยังเป็นคนของตระกูลเจียงด้วยกัน
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบาๆ ลังเลเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ข้างนอก...”
“ฮะฮะ ไม่ต้องสนใจข้างนอก!”
ชายชราโบกมือ ไม่ได้ใส่ใจแม้แต่น้อย “ตระกูลเจียงของเรา...ฮะฮะ เอาเป็นว่าเป็นแบบนี้แหละ ต่อให้ถูกกดลงอีกหน่อยก็ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องคิดมาก!”