ว้า……
แมวเก้าหางกับหงส์ทองมองจากด้านหลังไกล ๆ พร้อมกันแล้วก็แห้ะปากค้างทั้งคู่
หลินเฟิงที่มาด้วยกันในตอนนี้ก็ถลึกตาโตไม่ต่างกัน
ส่วนคนอื่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง
ตอนนี้ต่างก็ทำหน้าตาตกตะลึงเหมือนกันหมด
แรงขนาดนี้เลยเหรอ?
ส่วนหนานเอียนที่ถูกเจียงเสี่ยวไป๋ประคองอยู่นั้น ร่างกายตึงเกร็งทั้งตัว แล้วจากนั้นสีหน้าก็เบลอไปชั่วขณะ
พอได้สติกลับมา ใบหน้าแดงก่ำจนไร้ขอบเขต ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ ขบฟันกรามแล้วจ้องเจียงเสี่ยวไป๋เบา ๆ ว่า "เจียงเสี่ยวไป๋ เธอ...เธอ..."
เป๊ะ!
เสียงเปรี้ยงปากใสดังขึ้นอีกครั้ง
หนานเอียนเบลอไปอีกครั้ง "ฉัน...ฉันจะฆ่าเธอ!"
เป๊ะ!
ยอมหรือยัง? ไม่ยอมฉันจะฟาดต่อไปเรื่อย ๆ!
ขณะที่เจียงเสี่ยวไป๋พูด ในใจก็แอบยิ้มขื่น
จริง ๆ เขาก็ไม่อยากทำแบบนี้หรอก แต่เขาคิดไปมาหลายรอบแล้ว
ถ้าเป็นบัคส์ ต่อสถานการณ์แบบนี้จะทำยังไง? แค่เอาชนะอย่างเดียว?
นี่มันชัดเจนอยู่แล้วว่าเป็นไปไม่ได้!
ต้องเป็นแบบจัดการไปพลาง ฉวยประโยชน์ไปพลางแน่นอน
แต่ถ้าทำอย่างนั้น มือเท้ามันไม่มีตา ดังนั้นเขาจึงนึกถึงวิธีนี้ขึ้นมา จัดการให้จบทุกอย่างในครั้งเดียว
สมัยก่อน เขาเคยทำแบบนี้กับจี้เฟิ่งซีมาแล้ว
ผลลัพธ์เลิศเลอสุด ๆ
แถมถ้าใช้แบบนี้เป็นตัวปิดฉาก ก็ถือว่าเป็นทางเลือกที่ดีไม่น้อย
"เธอ..."
เป๊ะ!
"ฉัน..."
เป๊ะ!
......
สิบกว่านาทีผ่านไป หนานเอียนก็เงียบไป
อืม?
เจียงเสี่ยวไป๋งงนิด ๆ หันศีรษะไปมอง แล้วก็อึ้ง