"เอ่อ!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองแผ่นหลังของจีเฟิ่งซีที่เดินจากไป นิ่งไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็เขินเล็กน้อย ก่อนจะเก็บของต่อ
พอเก็บเสร็จ เขาก็ไม่ได้รีบออกไป แต่นั่งพักในห้องนั่งเล่น ดูทีวีด้วยกัน
ตอนนี้เอง เขาก็สังเกตเห็นข่าวงานแถลงของสำนักหลู่เมื่อสองวันก่อน
รวมถึงภาพที่เขาวาดรูปบนเวทีก็ปรากฏออกมาด้วย
"เอ๊ะ สถานีเพิ่งเริ่มฉายเหรอ?"
น้ำเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
"ฉายไปสองวันแล้วล่ะ แต่วันนี้เป็นรายงานพิเศษของนายนะ!"
เฉิงหยวิ่นยิ้ม มองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "คราวนี้นายก็ดังเป็นพลุแตกแล้วสิ!"
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกจนใจ
เขาไม่ได้สนใจเรื่องพวกนี้มากนัก
เวลาสิบโมงกว่า เจียงเสี่ยวไป๋ดูนาฬิกาแล้วก็ออกจากที่พักชั่วคราว
ตลอดทางมาที่สถาบันพลังเหนือธรรมชาติ เขาตรงไปยังบ้านพักที่เยี่ยชิงอยู่
ที่นั่น เขาพบเยี่ยเหยียนอยู่หน้าประตู สายตาที่มองหาไม่หยุดบ่งบอกว่าคงกำลังรอเขาอยู่
เจียงเสี่ยวไป๋เข้าไปทักทาย
พอเยี่ยเหยียนเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ รอยยิ้มก็ผุดขึ้น "พวกเราเริ่มเมื่อไหร่กัน?"
เมื่อคืนเขาพักผ่อนไม่ค่อยดี
คิดแต่เรื่องของวันนี้ตลอด
ตั้งแต่เช้า เขาก็มารออยู่ที่นี่แล้ว
ในที่สุดก็รอเจียงเสี่ยวไป๋มาจนได้
"ไปหาท่านเจ้าสถาบันก่อน!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
"ได้!"
เยี่ยเหยียนพยักหน้า พูดจบก็เตรียมจะนำออกไป แต่เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น "เพื่อความปลอดภัย พวกเราอำพรางตัวไปดีกว่า!"