ปัง!
ชายหนุ่มร่างใหญ่พูดยังไม่ทันจบ ก็ยังไม่ทันตั้งสติ ถูกผู้อาวุโสถ้ำหลิงจี้ตบกระเด็นออกไป "แก...แกกล้าดียังไงมาว่าท่านบรรพบุรุษเฟิ่งเป็นไก่งวง?"
"แกดูให้ดี ๆ ท่านแห่งเผ่าหงส์นอกจากสีขนแล้ว ตรงไหนเหมือนไก่งวง!"
ผู้อาวุโสถ้ำหลิงจี้จ้องชายหนุ่มร่างใหญ่ด้วยความโกรธ พูดจบก็ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วโกรธจัด "โกรธแกจนมึนไปหมด ท่านบรรพบุรุษลม นอกจากหน้าตาจะเหมือนไก่งวงแล้ว แกดูขนสิ เหมือนตรงไหน?"
พูดจบ ผู้อาวุโสถ้ำหลิงจี้คนนั้นก็คำนับจินเฟิงอย่างนอบน้อม "ขอรับท่านบรรพบุรุษเฟิ่ง!"
พูดแล้วก็หยุดไปครู่หนึ่ง "ท่านบรรพบุรุษเฟิ่ง เด็ก ๆ ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง ขอท่านอย่าได้โกรธเลย!"
เขารู้ว่าร่างจริงของจินเฟิงเป็นอย่างไร ขนสีทองนั้นได้สื่อถึงทุกอย่างแล้ว
"ฉัน...เฮ้อ ฉันไม่โกรธหรอก!"
จินเฟิงถอนหายใจ สายตาเต็มไปด้วยความจนใจ
มันอยากจะโกรธ แต่บางครั้งต้องมาเจอพวกนี้ มันโกรธไม่ลงจริง ๆ
ผู้อาวุโสถ้ำหลิงจี้ได้ยินแล้วก็หันไปจ้องชายหนุ่มร่างใหญ่ที่ถูกตบกระเด็น "ยังไม่มานมัสการท่านบรรพบุรุษเฟิ่งอีก!"
ระหว่างที่พูด สายตาของผู้อาวุโสเต็มไปด้วยความดีใจอย่างชัดเจน
ต้องรู้ว่า ก่อนหน้านี้ถ้ำหลิงจี้ส่งคนไปตามหาท่านบรรพบุรุษเฟิ่ง แต่น่าเสียดายที่ไม่พบ
เรื่องนี้ทำให้พวกเขากระวนกระวายใจมาตลอด
ไม่คิดว่าจะมาเจอท่านบรรพบุรุษเฟิ่งที่นี่ นับเป็นความดีใจจริง ๆ
แต่ในใจเขาก็ยังมีความตกใจอยู่บ้าง
ท่านบรรพบุรุษเฟิ่งกลับติดตามคุณชายรองผู้นำสำนักเทวะเพลิงมาด้วย?