เมื่อเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ถูกแรงปะทะของพลังงานนั้นผลักเข้าไป ถังชิงก็ลุกขึ้นยืน
เส้นทางนี้เมื่อดูจากแผนที่แล้วคือทางตัน
สุดทางมีค่ายกลสังหารไร้ขีดจำกัด และมีต้นธาตุไฟอีกครึ่งหนึ่งสิงสถิตอยู่
คนที่เข้าไปแล้ว อยากจะออกมานั้นเป็นไปไม่ได้เลย
ชิกะ ทากาฮิโตะที่มาร่วมมือกับพวกเขา สุดท้ายก็คงคิดใช้ทุกวิถีทาง เพื่อนำพวกเขาเข้ามาในเส้นทางนี้ใช่ไหม?
คิดว่าเธอไม่รู้อย่างนั้นหรือ?
ภายใต้แสงอันเยือกเย็น ถังชิงกลับเข้าไปในเส้นทางอีกเส้นหนึ่ง
ไม่ไกลออกไป มองเห็นไป๋สือซิ่วฮุ่ยหมดสติอยู่ตรงนั้นแล้ว
ถังชิงมองดูท่าทางงดงามอ่อนหวานของไป๋สือซิ่วฮุ่ย แววตาฉายแววหวั่นไหว ยื่นมือออกไปบีบที่แก้มปุ๊กนั้น แล้วอุ้มขึ้นมา ก้าวเข้าไปในส่วนลึกของเส้นทางทีละก้าว
ครู่หนึ่งต่อมา โถงกว้างสว่างไสวก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า
ที่นี่มีผังคล้ายกับถ้ำด้านนอก
ที่สำคัญที่สุดคือ อาวุธต่าง ๆ ที่ลอยอยู่ด้านบนที่นี่เป็นของจริงทั้งหมด
แต่ถังชิงไม่ได้แตะต้องสิ่งเหล่านี้ หากแต่จ้องมองไปยังด้านหน้าสุด
ที่นั่นมีเสาหินต้นหนึ่ง บนเสามีกลุ่มพลังงานปฐมภูมิสองสีลอยอยู่
สีขาวและสีม่วงหมุนวนเข้าหากัน ดูราวกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน
ตอนนี้ถังชิงอุ้มไป๋สือซิ่วฮุ่ยวางไว้ข้าง ๆ จากนั้นก็ก้าวเข้าไปทีละก้าว
เมื่อเธอยกมือขึ้นแตะไปยังพลังงานปฐมภูมินั้น อักขระโบราณบนเสาหินก็หมุนวน เกิดชั้นพลังงานป้องกันขึ้นปกคลุม พร้อมกันนั้นเปลวไฟสีขาวก็พลุ่งขึ้นพันล้อม ห่อหุ้มพลังงานปฐมภูมิไว้