ร่างของชายหนุ่มกระแทกลงบนแท่นประลองอย่างแรง
ทุกคนในที่นั้นมองภาพนี้ด้วยความตะลึงงัน
เจียงเสี่ยวไป๋ลงมือจริง ๆ งั้นเหรอ?
คิดจะรังแกผู้เข้าแข่งขันระดับ A จริง ๆ หรือนี่?
แต่มันไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่นะ?
เดิมทีคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะกระอักกระอ่วนเสียหน่อย เพราะอีกฝ่ายก็เป็นแค่ระดับ A
แต่ตอนนี้ดูแล้ว ไม่เพียงไม่มี กลับมีสีหน้าเครียดขรึมและเหี้ยมโหด
แถมยังเดินเข้าไปหาชายคนนั้นทีละก้าว พร้อมกับพูดว่า "ข้าพูดไว้แล้ว วันนี้มีข้าอยู่ อย่าหวังว่าจะได้ที่หนึ่งของระดับ A และอย่าได้แม้แต่คิดถึงพลังงานปฐมภูมิเลย"
สิ้นคำพูด เจียงเสี่ยวไป๋มายืนอยู่ตรงหน้าชายคนนั้น ยกมือขึ้น กำลังภายในอันน่าตกตะลึงเริ่มหมุนวน
แล้วฟาดลงไปที่ชายคนนั้นโดยตรง
"ยังกล้ามายั่วยุข้าอีก คิดว่าข้าหาตัวเจ้าไม่เจอจริง ๆ หรือไง?"
"ข้าจะให้เจ้าอดทน ข้าจะดูว่าเจ้าจะอดทนได้ถึงแค่ไหน!"
หมัดแล้วหมัดเล่าพุ่งลงไป ผู้อาวุโสเคราขาวจึงขยับตัวในที่สุด ตรงมาทางนี้ทันที "เจียงเสี่ยวไป๋ เจ้าทำเกินไปแล้ว!"
"อย่าเข้ามา!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว
ใช่แล้ว อย่ามองว่าแรงของเขาดูหนักหน่วง แต่ตอนที่สัมผัสตัวคนผู้นี้ เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าถูกพลังที่มองไม่เห็นอะไรบางอย่างหักล้างไปจนหมด
แต่ทันทีที่เขาพูดจบ เสียงเย็นเยียบก็ดังขึ้น "สายไปแล้ว!"
สิ้นคำพูด ชายที่อยู่ใต้ร่างเจียงเสี่ยวไป๋ก็ขยับตัวในทันที แรงประหลาดปะทุขึ้นเมื่อยกมือ เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกได้เพียงว่าร่างกายของตนถูกตรึงไว้ในพริบตา
จากนั้นเงาร่างของชายคนนั้นก็เคลื่อนไปอยู่ตรงหน้าผู้อาวุโสเคราขาวราวกับภูตผี
แค่ยื่นมือออกไป กล่องหยกสองกล่องก็อยู่ในมือ พร้อมกันนั้นก็ผลักฝ่ามือออกไปทันที