“กิเลน?”
เจียงเสี่ยวไป๋หรี่ตาลงเล็กน้อย
แมวเก้าหางบนบ่าของเขาก็พริบตาทั้งสองข้างเช่นกัน
ตามคำบอกของมังกรวิญญาณนั้น ว่าหม้อน้ำนี้ทำจากธาตุทั้งห้า และหม้อน้ำนี้ก็สร้างมาจากกระดูกของกิเลน ซึ่งอยู่ในธาตุทอง
ถ้าอย่างนั้น หากท้าทายจนถึงระดับสูงสุด จะสามารถหาวิญญาณของกิเลนได้หรือไม่?
เจียงเสี่ยวไป๋ก็คิดถึงจุดนี้เช่นกัน จึงมองไปที่เจียงเกอแล้วถามต่อว่า “แล้วแท่นท้าทายนั้นต้องท้าทายอย่างไร?”
ดวงตาของแมวเก้าหางก็จ้องมองเจียงเกออย่างร้อนรนเช่นกัน
ถ้าเป็นไปได้ การใช้แท่นท้าทายนี้ของเจียงเสี่ยวไป๋ก็นับเป็นวิธีที่ดีไม่น้อย
“มีเพียงวิธีเดียวเท่านั้น!”
เจียงเกอกล่าวขึ้นว่า “ต้องสอบให้ได้ระดับนักปรุงยาเตาหลัก!”
“สอบระดับเตาหลัก?”
เจียงเสี่ยวไป๋ตะลึงไปเล็กน้อย
ส่วนแมวเก้าหางก็เหี่ยวเฉาลง นี่มันจบเห่
เรียกได้ว่าอุดตันไปหมดทุกทาง
แต่ในตอนนี้เอง เจียงเสี่ยวไป๋มองไปที่แท่นหินลอยนั้นแล้วพูดว่า “มีคนที่ขึ้นไปปรุงยาบนนั้นโดยตรงเคยเกิดขึ้นไหม?”
แท่นหินนั้นวางอยู่กลางแจ้งอย่างโล่งเปล่า ไม่เห็นแม้แต่คนเฝ้า
เจียงเกอได้ยินคำถามของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ตะลึงไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า “ไม่เคยมีมาก่อน!”
พูดจบ เสียงของเจียงเกอก็หยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า “เพราะในเมืองเซียนอี๋ ยังไม่มีใครกล้าท้าทายศักดิ์ศรีของศาลาหม้อโอสถ!”
“ฮะฮะ เพราะข้ายังไม่มานี่ไง!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ค่อยๆ ดังขึ้น
ดวงตาของแมวเก้าหางกลับมาส่องประกายอีกครั้ง
เป็นความคิดที่เจ๋ง!
จะก่อเรื่องอีกแล้ว?
