เมื่อเรื่องที่เจียงเสี่ยวไป๋ถูกจัดเป็นพวกหนูเริ่มขยายวงกว้างขึ้นเรื่อย ๆ
โรงแรมเทียนเหมิน
เจียงเสี่ยวไป๋นั่งเงียบ ๆ อยู่ในห้องนั่งเล่น ฟังข่าวที่หยวนหยุนนำมา
เมื่อหยวนหยุนเล่าจบ สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
ตระกูลเจียง!
เพราะเขาไม่คิดจริง ๆ ว่าตระกูลเจียงจะออกมาประกาศให้การสนับสนุนเขาในเวลานี้
ความอบอุ่น ความซาบซึ้งเป็นสิ่งจำเป็น
ด้วยความรู้สึกนั้น เจียงเสี่ยวไป๋สูดหายใจลึก ๆ แล้วยิ้มออกมาพร้อมพูดว่า "ในฐานะคนตระกูลเจียง ถูกต้อง!"
สายตาของหยวนหยุนมีความแปลกประหลาด
จริง ๆ แล้วการที่ตระกูลเจ้าออกประกาศ เธอก็รู้สึกเกินคาดเหมือนกัน
"เสี่ยวไป๋จื่อ!"
เสียงของแมวเก้าหางดังขึ้นข้าง ๆ "ตอนนี้เรื่องใหญ่ขนาดนี้ ถ้าภรรยาหลวงคนนั้นของแกอยู่ในเมืองหลวง นางควรจะรู้ข่าวของแกแล้วใช่ไหม?"
ภรรยาหลวง?
หยวนหยุนได้ยินข้าง ๆ ก็หันข้างไป
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้รู้สึกอะไร สายตาคล้ายมีความวูบไหวแล้วพูดว่า "อืม ถ้านางอยู่ที่นั่น นางต้องรู้แน่นอน!"
"เฮ้ แล้วทำไมนางยังไม่มาหาแกล่ะ?"
แมวเก้าหางหัวเราะคิกคัก
ใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ยิ้มออกมาเหมือนกัน พร้อมพูดว่า "ถ้าไม่มีปัญหาอะไร นางต้องมาหาฉันแน่! แต่นางยังไม่มา แสดงว่า... ต้องมีเหตุผลแน่นอน!"
"ดังนั้น...ก็ต้องเป็นฉันไปหานางเอง!"
พูดจบ สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็อ่อนโยนลง
เขาเชื่อในความรู้สึกของซูจิ่นอวี๋ที่มีต่อเขา และเชื่อมั่นอย่างยิ่ง