ฟ่อ…
เสียงสูดลมหายใจเย็นเฉียบดังระงม
ดูเผิน ๆ เหมือนโดนเข้าเต็มจุดตาย แถมยังทะลุอีกต่างหาก แต่ไหงเจียงเสี่ยวไป๋ถึงทำเหมือนไม่เป็นไรงั้น?
ชั่วขณะนั้น ผู้คนที่ลุ้นระทึกกับศึกนี้ต่างพากันคลางแคลงใจยิ่งนัก
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังขึ้นอีกครั้งอย่างเลี่ยงไม่ได้
ผู้คนต่างพากันซุบซิบถกเถียง
นี่มันเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!
นั่นมันแทงทะลุกลางอกเชียวนะ!
คนที่ช็อกสุด ๆ คงหนีไม่พ้นซือคงหราน
แรงโจมตีที่ตัวเองปล่อยออกไปนั้นรุนแรงแค่ไหน เขาย่อมรู้ดีแก่ใจ
และเขามั่นใจได้เลยว่า ตัวเองเจาะทะลุจุดกลางอกของเจียงเสี่ยวไป๋แน่ ๆ ถึงขนาดนี้แล้วยังไม่ตายอีก?
อีกสี่คนก็สะท้านใจไม่แพ้กัน
พอนึกย้อนถึงคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋เมื่อครู่ ความหนาวยะเยือกก็แล่นปราดขึ้นสันหลัง
ถึงตอนนี้พวกเขาถึงได้เข้าใจสิ่งหนึ่ง
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ใช่แค่อยากได้ชื่อเสียง แต่นี่มันของจริง!
หวืด…
เสียงสั่นสะเทือนดังขึ้น
กระบวนกระบี่ขั้นที่สี่ถูกเปิดใช้งาน
ภายในพื้นที่นั้น กระบี่จำนวนมากต่างลอยคว้างขึ้นอีกครั้ง รอยตราบนพื้นลอยเด่นสว่างไสวงดงาม
คมกระบี่แผ่ซ่านไปทั่ว
ทั้งห้าคนสีหน้าเปลี่ยนไป ต่างพากันตั้งหลักหลบหลีก
ภายในกระบวนกระบี่ กระบี่ไม่ใช่แค่ทรงพลังขึ้น แต่ยังเร็วขึ้นอย่างน่าหวาดหวั่น
นี่จะยิ่งทำให้การรับมือกับเจียงเสี่ยวไป๋ลำบากกว่าเดิม
แต่ว่า…
พวกเขาต้องเผชิญมัน ในเมื่อเจียงเสี่ยวไป๋ก็ต้องเผชิญมันเหมือนกัน
ทว่าพอคิดมาถึงตรงนี้ พวกเขาก็ได้เห็นภาพที่น่าตื่นตะลึง
เจียงเสี่ยวไป๋ยกมือขึ้น คมกระบี่ที่ควงคว้างอย่างรวดเร็วเล่มหนึ่งตัดผ่านความว่างเปล่า ตกลงมาอยู่ในมือของเขาโดยตรง