"ตำหนักหลบซ่อนโลก?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูผู้มาเยือนทั้งสองที่เดินเข้ามา แววตาฉายความประหลาดใจเล็กน้อย
พวกเขาเป็นชายชราสองคน คนหนึ่งสวมชุดดำ อีกคนสวมชุดขาว
ดูแปลกประหลาดมาก
และการปรากฏตัวของทั้งสองก็ดึงดูดสายตาผู้คนไม่น้อย
ต่างก็สงสัยว่าตำหนักหลบซ่อนโลกนี้มาจากไหน
"เยียนจิงมีตระกูล 'ตำหนักหลบซ่อนโลก' นี้ด้วยหรือ?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองไปทางซูจิ่นอวี๋ที่อยู่ข้างกายด้วยความสงสัย
"ไม่มี ข้าเองก็เพิ่งได้ยินชื่อเป็นครั้งแรก!"
ซูจิ่นอวี๋พูดด้วยนัยน์ตาอันเย้ายวนพลางมองไปยังทิศทางของคนทั้งสอง ใบหน้าฉายแววสงสัยเช่นกัน
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังคำพูดของซูจิ่นอวี๋ สีหน้าก็ยิ่งประหลาดใจ
เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่ไม่ธรรมดาจากร่างของคนทั้งสอง
แต่ว่า...
ก็ไม่เกี่ยวกับเขามากนัก
ทันทีที่เขากำลังจะถอนสายตากลับ จู่ ๆ เขาก็พบว่าทั้งสองคนมองมาที่เขา
หลังจากสบตากันครู่หนึ่ง พวกเขาก็รีบถอนสายตากลับไป
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว
สองคนนี้... รู้จักเขาหรือ?
ใช่แล้ว
แววตาที่สบกันนั้นดูแปลก ๆ ไม่ได้มองเขาอย่างคนแปลกหน้า แต่กลับหลบสายตา
นี่มันแปลกจริง ๆ
หรือว่าเขาคิดมากไปเอง?
"แกมองอะไรของแกจนเกือบถูกจับได้!"
ตอนที่ทั้งสองเดินเข้ามา ชายชราชุดขาวถลึงตาใส่ชายชราชุดดำ
"เขาคือเจ้าของเกาะคนใหม่ของเราอย่างนั้นหรือ? ไว้ใจได้ไหม?"
ชายชราชุดดำกดเสียงต่ำมาก "ดูอ่อนวัยเกินไปหน่อยไหม? ไอ้หนุ่มนี่ชนะผู้อาวุโสเจียงได้จริงหรือ?"
"บนตัวเขามีตราของตราประทับอวี้สี่ คงไม่ผิดแน่!"
ชายชราชุดขาวส่ายหน้า "ลองสังเกตดูก่อน ถ้าไม่เหมาะสม ก็ต้องพึ่งพาแค่เราสองคนแล้ว!"
พูดไปพลาง ทั้งสองก็เดินไปยังเขตอื่น
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้ยังมองดูพวกเขา