ท่ามกลางผู้คนที่แยกย้ายออกจากริมทะเลสาบมากขึ้นเรื่อยๆ
ณ มุมที่ไร้ผู้คนในสวนสาธารณะ
ร่างของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ปรากฏขึ้น หลังจากที่ถอดชุดคลุมออกแล้ว หน้ากากก็ถูกถอดตามลงมา
มองกระบี่น้ำแข็งในมือ ก็เผยให้เห็นแววประหลาดใจ
ดาบเล่มนี้ไม่ธรรมดาเลย
ในพลังต้นกำเนิดน้ำแข็งที่แฝงอยู่ภายในนี้ เขายังสัมผัสได้ถึงพลังอีกชนิดหนึ่งที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง และหนาแน่นอย่างมาก
เป็นพลังเฉพาะของตระกูลแดนตันหรือเปล่า?
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่กล้าคิดอยู่นานนัก กลัวว่าจะมีใครมาเห็นเข้า
ดังนั้นเขาจึงรีบเก็บมันเข้าไปในพื้นที่มิติโดยตรง
จากนั้นก็ถอดเสื้อคลุมและหน้ากากออก แล้วจึงเดินกลับไปทางทะเลสาบอีกครั้ง
และในตอนนี้ จั๋วหนานมองดูผู้คนที่กำลังออกไปจากบริเวณทะเลสาบ
รู้สึกลังเลไม่รู้จะทำอย่างไร
เจียงเสี่ยวไป๋ไปไหนแล้ว?
ขณะนั้นเอง ก็มีมือมาตบที่ไหล่ของเขา
หันกลับไป จั๋วหนานก็ชะงักไป สีหน้าเปลี่ยนไปในทันที
คนที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา ไม่ใช่ใครอื่นเลย ก็คืออวี๋ไห่
และในตอนนี้ อวี๋ไห่มีรอยยิ้มเย็นชาบนใบหน้า จมูกยังดูบวมแดงอยู่
ปรากฏเด่นชัดอยู่บนใบหน้านั้น
เขามาที่นี่เพราะเห็นคนมารวมตัวกันเยอะ
ไม่คิดว่ามาถึงก็เจอจั๋วหนานพอดี
เหอะๆ ยังไงล่ะ?
ตอนนี้เหลือแค่จั๋วหนานคนเดียวแล้วเหรอ?
แล้วไอ้เจียงเสี่ยวไป๋ที่เหิมเกริมนักเมื่อวานล่ะ?
หายไปแล้วเหรอ?
ตอนนี้คงถูกจับไปขังในห้องมืดไปแล้วมั้ง?
คิดเช่นนั้น รอยยิ้มของอวี๋ไห่ก็ยิ่งเบ่งบานขึ้น