“นายลองลงไปดูหน่อยมั้ย?”
เสียงของแมวเก้าหางดังขึ้น สายตาจับจ้องไปยังใต้น้ำ
น้ำใสจนมองเห็นพื้น
ยังเห็นปลาว่ายไปมาอีกด้วย
ดูจากภายนอกแล้ว ไม่เห็นความผิดปกติใด ๆ เลย
แต่ในเมื่อพื้นที่แกนกลางอยู่ที่นี่ ถ้าไม่ลองลงไปดูก็คงไม่ได้
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า สูดหายใจลึก ๆ แล้วกระโดดลงไปทั้งตัว
วินาทีที่จมลงในน้ำ เขาใช้วิธีกลั้นลมหายใจแบบเต่า
ก่อนจะมีพลัง เขากลั้นหายใจในน้ำได้นานพอสมควร
ตอนนี้ออกซิเจนเพียงเล็กน้อย ก็ช่วยให้เขาอยู่ได้นานมาก
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการสูดหายใจลึก ๆ เลย
หลังจากลงไปในน้ำ เขาสัมผัสอย่างละเอียด แต่ก็ไม่ได้พบอะไรเพิ่ม
แต่เนื่องจากที่นี่คือพื้นที่แกนกลาง เขาไม่ได้รีบออกไปทันทีที่หาไม่เจอ แต่ยังคงสัมผัสต่อไป เมื่อพลังวิญญาณใช้ไม่ได้ผล เขาก็แผ่พลังวิญญาณในร่างกายออกมา
หลังจากแผ่พลังวิญญาณออกไป เขาสัมผัสได้ถึงการสั่นไหวเล็กน้อยของพลังวิญญาณ
ด้วยความประหลาดใจ เขาจึงนำพลังวิญญาณแผ่ไปยังทิศทางหนึ่ง ภายใต้การนำทาง การสั่นไหวตรงนี้ยิ่งละเอียดขึ้น พร้อมกันนั้น ตราประทับจาง ๆ ก็เริ่มสว่างขึ้นที่ก้นน้ำ
แมวเก้าหางที่อยู่บนฝั่งมองเห็นอย่างชัดเจน ในแววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
เจ๋งมาก!
ถ้าไม่ใช่การชี้นำของจิ้งจอกน้อยนั่น ใครจะไปคิดถึงจุดนี้ได้?
เจียงเสี่ยวไป๋ยังคงทำต่อไป ลายเส้นด้านล่างสว่างขึ้นเรื่อย ๆ ในขณะที่ขยายออกไป ลายเส้นเหล่านั้นเชื่อมต่อกันอย่างเป็นธรรมชาติ