“ข่งฉี นี่หมายความว่าไง!”
ฉางอวี่เห็นข่งฉีกดแขนของข่งจวินลง ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ “หรือว่าแกไม่อยากหมั้นกับน้องสาวฉัน?”
พูดพลางฉางอวี่แววตาเย็นชา กดเสียงต่ำอีกครั้ง “คิดให้ดีนะ การทำแบบนี้จะทำให้ตระกูลฉางของเรากลายเป็นตัวตลกของทั้งเจียงหลิง!”
“แล้วลองคิดถึงพ่อแก แม่แก และธุรกิจของตระกูลแกดู!”
นั่นคือการข่มขู่
และนั่นคือบทบาทที่เขาเล่นในวันนี้
ตราบใดที่ข่งฉียังคิดถึงบุญคุณพ่อแม่ เขาก็จะเลือกทำตามสถานการณ์
ข่งฉีหลับตาลง สุดท้ายก็หัวเราะเยาะตัวเอง
นี่แหละอำนาจ และเขาก็เป็นเพียงของเล่นภายใต้อำนาจ
เขาไม่อยาก!
แต่จะทำอะไรได้?
เมื่อลืมตาขึ้น ข่งฉีมองบัตรธนาคารในมือของฉางเหยียน สุดท้ายก็ยื่นมือไปคว้า
เขารู้ดีว่า เมื่อเขาหยิบมันมาได้ ศักดิ์ศรีสุดท้ายของเขาก็จะพังทลายลงอย่างสิ้นเชิง
แต่... เขายังมีทางเลือกอีกเหรอ?
คนตระกูลฉางเห็นข่งฉียื่นมือออกมาก็ไม่ได้แปลกใจ พวกเขามั่นใจว่าจะกลืนธุรกิจตระกูลข่งได้แน่
แต่ในขณะนั้นเอง เสียงเปี่ยมด้วยรอยยิ้มก็ดังขึ้น “เคยเห็นคนหน้าไม่อายมา แต่ไม่เคยเห็นคนหน้าด้านไร้ยางอายขนาดนี้!”
เสียงไม่ดัง แต่ในยามที่ทั้งห้องโถงเงียบสงัด ใคร ๆ ก็ได้ยิน
ทันใดนั้นพวกเขาก็คิดว่าใครกล้าบังอาจนัก?
เมื่อสายตาทั้งหมดจับจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ ทุกคนก็ประหลาดใจ
คือเขา!
ที่มาพร้อมกับสาวงามสุดยอด แค่ข้อนี้ก็ทำให้คนอื่นจดจำเจียงเสี่ยวไป๋ได้ลึกซึ้ง