“ไม่ต้องแนะนำ!”
อูชิงจู๋ส่ายหน้า ยิ้มกว้างพลางพูดว่า “ฉันเคยเห็นพี่จีในภาพวาด!”
จีเฟิ่งซีมีรอยยิ้ม ลุกขึ้นยืนในตอนนั้น “ชิงจู๋ งั้นเราออกไปคุยกันข้างนอกดีไหม?”
อูชิงจู๋ลังเลเล็กน้อย
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น “ทำไมล่ะ มีฉันอยู่ที่นี่ เธอยังไม่วางใจอีกหรือ?”
อูชิงจู๋ฟังเจียงเสี่ยวไป๋พูดเช่นนั้น สุดท้ายพยักหน้าและเดินตามจีเฟิ่งซีออกไป
“ผู้อาวุโส เชิญพูดมาเถิด!”
หลังจากมองคนทั้งคู่จากไปแล้ว สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็จับจ้องไปที่ร่างของหญิงชราผมขาว
หญิงชราผมขาวรู้สึกทึ่งเล็กน้อย
เจียงเสี่ยวไป๋ฉลาด และสาวใช้ตระกูลจีที่อยู่ข้างๆ เขาก็มีทั้งความงามและสติปัญญา
ต้องบอกว่า โชคดีเช่นนี้ ไม่ใช่ทุกคนจะครอบครองได้
ตอนนี้หญิงชราผมขาวมองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างช้าๆ “ข้าอยากบอกว่า การสลายพลังไม่ว่าจะใช้วิธีไหนก็ได้ใช่ไหม?”
“โอ้? ผู้อาวุโสหมายความว่าอย่างไร?”
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกสงสัยเล็กน้อย
ดูจากท่าทีของหญิงชราผมขาวแล้ว ยังมีอะไรอีกหรือ?
“ตำหนักน้ำแข็งของเรามีวิชาหนึ่ง สามารถถ่ายทอดพลังได้ ตัวข้าตั้งใจจะถ่ายทอดให้ชิงจู๋ก่อนจากไป เพราะฉะนั้นไม่ทราบว่าจะได้หรือไม่?” เสียงของหญิงชราแฝงความลังเล
“ถ้าเป็นไปได้ ฉันขอแนะนำว่าอย่าทำ!”
ตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋ก็เข้าใจแล้ว ว่าทำไมหญิงชราผมขาวถึงอยากให้อูชิงจู๋ออกไป
นั่นก็เพราะถ้าอูชิงจู๋อยู่ที่นี่ นางจะไม่มีวันเห็นด้วย
เขาจึงพูดต่อ “มันมีความเสี่ยงอยู่บ้าง จากที่ฉันมั่นใจ 70% ตอนนี้เหลือแค่ 65% แล้ว!”