ในช่วงไม่กี่วันต่อมา
เจียงเสี่ยวไป๋กลับมาใช้ชีวิตปกติและมีความสุขกับมัน
และไม่รู้ว่าเป็นเพราะทั้งห้าคนกินบัวหยินหยางเข้าไปหรือเปล่า แต่ดูเหมือนว่าพวกเธอจะมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง
ที่เห็นได้ชัดที่สุดคือผิวพรรณ
ขาวเนียนละเอียดขึ้นกว่าเดิม
เจียงเสี่ยวไป๋ใช้มือสัมผัสอยู่นานจนหนำใจ
วันนี้
เจียงเสี่ยวไป๋ตื่นแต่เช้า มองเห็นเรียวขาสวยที่พาดอยู่บนตัวเขา ลูกกระเดือกก็ขยับ
หวังเชี่ยนเชี่ยนคนนี้ผิวดีขึ้นเรื่อยๆ
มือของเขาไม่อยู่นิ่ง วางทาบลงไปแล้วลูบไล้เบาๆ
แม้ว่าผู้หญิงคนนี้จะเคยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับเขาครั้งหนึ่งแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น เธอก็ยังคงเขินอาย
เมื่อคืนตอนที่เขาเข้าห้อง เธอถึงกับเอียงผ้าห่มคลุมโปงหัว
ต่อเมื่อปรับตัวอยู่นานมาก จึงจะดีขึ้น
แต่จากการกระทำของเขา ทำให้ใบหน้าสวยของหวังเชี่ยนเชี่ยนค่อยๆ แดงระเรื่อ มือหิมะนั้นขยับเล็กน้อย แล้วดึงผ้าห่มมาคลุมหัวตัวเองอีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นท่าทางของหวังเชี่ยนเชี่ยนเช่นนั้นก็ยิ้มกว้าง เปิดผ้าห่มออก แล้วก้มลงจูบริมฝีปากแดงนั้น
10 นาทีต่อมา เจียงเสี่ยวไป๋ที่พยายามจะรุกต่อก็ได้แต่ยิ้มขื่น หัวระเบิดควันเดินเข้าห้องน้ำ
ช่วงนี้เขาไม่เคยละเลยการดูดซับพลังจิตเลย
แต่ตอนนี้ดูเหมือนจะยังไม่พอ
ส่วนหวังเชี่ยนเชี่ยนมองท่าทางกระอักกระอ่วนของเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว ใบหน้าแดงเรื่อ ดึงชุดนอนของตัวเองขึ้นมา แล้วรอยยิ้มก็ผุดบนใบหน้า