"สี่คน?"
สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋มองไปทางนั้น
เห็นเพียงสี่ร่างปรากฏตัวขึ้นรอบตัวเขาในทันใด
และแรงกดดันที่คนสี่คนนี้นำมานั้น น่ากลัวยิ่งกว่าพวกเจ็ดคนก่อนหน้านี้เสียอีก
แค่ลอยอยู่ตรงนั้น ก็ทำให้ผู้คนอึดอัดหายใจไม่ออก
นี่ยังไม่นับรวมการระเบิดพลังเต็มที่
ถ้าหากระเบิดพลังเต็มที่...
ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิด คนทั้งสี่ก็ลงมือแล้ว อย่างที่เขาคาดไว้
ในกระแสพลังที่พุ่งทะลัก แรงกดดันนั้นยากจะจินตนาการ
และคนทั้งสี่ตอนนี้จ้องตรงไปที่ปิงเตี๋ย
เปลวเพลิงไร้ขอบเขต เผาผลาญฟ้าครึ่งนภา
สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋เป็นประกาย ความเยือกเย็นที่ปิงเตี๋ยแผ่ออกมาก็เข้มข้นขึ้นอีกครั้ง ปะทะเข้ากับคนทั้งสี่โดยตรง
"พวกเราสี่คนไม่เหมือนพวกนั้นเจ็ดคน!"
"ใช่แล้ว กับแก ไม่ต้องใช้เปลวเพลิงวิญญาณมีชีวิต..."
สองในสี่คนพูดออกมา พลังของพวกเขาพุ่งสูงขึ้น ภายใต้พลังวิญญาณอันน่าตกใจ สีน้ำเงินเข้มของปิงเตี๋ยที่เหมือนทะเลก็ถูกกดไว้โดยตรง
ดวงตาของเจียงเสี่ยวไป๋จ้องเขม็ง สีหน้าเปลี่ยนเป็นเอาจริงเอาจัง
และเมื่อทั้งห้าคนเผชิญหน้ากัน คนเจ็ดคนที่ถอยออกไปแล้ว มองไปที่เถี่ยเหล่า สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย: "เถี่ยเหล่า นี่แกไปทำให้ใครโกรธกันแน่เนี่ย!"
คนๆ นี้ดูยังเป็นหนุ่มเลย
ในรุ่นเยาว์ก็มีคนที่เก่งกาจจนน่าตกใจจริงๆ แต่เจียงเสี่ยวไป๋ที่อยู่ตรงหน้าดูไม่คุ้นหน้าเลย ไม่เคยเห็นมาก่อน
"ลูกศิษย์สองคนของฉันไปเจอเขาที่เขตตะวันออก!"
เฒ่าเถี่ยพูดอธิบายสั้นๆ ส่วนอีกหกคนก็เข้าใจได้ในทันที