"ไม่เลวเลยนะ!"
เจ้าแมวเก้าหางกระโดดกลับขึ้นมาบนไหล่ของเจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม
คำว่าไม่เลวของมันหมายถึงสองอย่าง
อย่างแรกคือการฆ่าซือคงหราน
ส่วนอย่างที่สอง คือการที่เจียงเสี่ยวไป๋ควบคุมกระบี่นับหมื่นเล่มได้
มันรู้ว่าเจตจำนงวิญญาณสวรรค์เทียมนั้นแข็งแกร่งมาก
แต่ก็ไม่คิดว่าจะทรงพลังถึงขนาดนี้
นั่นมันคือการที่กระบี่นับหมื่นเล่มยอมศิโรราบอย่างแท้จริง!
เส้นทางการแข็งแกร่งขึ้นของเจียงเสี่ยวไป๋ยิ่งก้าวไกลขึ้นเรื่อย ๆ
ตอนนี้มันบอกเลยว่ารอคอยที่จะเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ปะทะกับผู้ทรงพลังระดับจักรพรรดิยุทธ์
แล้วได้สู้สุดกำลังแบบเต็มตัว เพื่อดูว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร
"ไปกันเถอะ ไปดูเขตหัวหน้าสำนักกัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม
เขาเชื่อว่าตอนที่เขาทำสำเร็จ นาฬิกาข้อมือของเขาคงเชื่อมโยงกับเขตหัวหน้าสำนักแล้ว
ตอนนี้น่าจะเข้าออกได้ตามใจ
และเขาท้าชนะห้าคนรวดเดียว
นั่นหมายความว่าเขตของหัวหน้าสำนักทั้งห้าที่ เขาสามารถดูได้ตามสบายเลยหรือเปล่า?
ระหว่างที่ทั้งสามจากไป คนอื่น ๆ ก็เห็นว่าการประลองจบลงแล้ว จึงแยกย้ายกันไปเช่นกัน
แต่ระหว่างทางก็ยังคงพูดคุยกันอย่างคึกคัก
คนนอกเมืองที่ดูการถ่ายทอดสดก็เหมือนกัน
"สุดยอด!"
เฉิงคั่งมองแผ่นหลังของเจียงเสี่ยวไป๋ที่จากไป อดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจอีกครั้ง
เป็นสิ่งที่ยอมไม่ได้ก็ต้องยอม
เฉียนหยางยังคงเต็มไปด้วยความเคารพเลื่อมใส