"สีแดง? หมายความว่าไง?"
พอเสียงของเจียงเสี่ยวไป๋เงียบลง ทุกคนในที่นั้นก็อึ้งไปตาม ๆ กัน
ส่วนท่านอาจารย์หลี่ก็ชะงัก ก่อนจะเป็นคนแรกที่นึกอะไรขึ้นมาได้ แล้วถึงกับพ่นน้ำชาออกมาเต็มที่
ไอ้หนูบ้านี่…
แต่แววตาของเขาก็มีความประหลาดใจอยู่ด้วย
ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง ดวงตาทิพย์ที่พัฒนาแล้วนี่ถือว่าทรงพลังมาก!
คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างก็อึ้งไปหมด สีหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย
ส่วนตู้ลี่ก็ชะงักไป ใบหน้าเปลี่ยนสีไปมาขาวซีดสลับแดงก่ำ สุดท้ายก็จ้องเขม็งใส่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความโกรธ
"ยังมีใครสงสัยอีก!"
เจียงเสี่ยวไป๋กวาดตามองไปรอบ ๆ
"ผมไม่ค่อยเข้าใจ!"
เสียงของเซี่ยงฮว๋าฉือดังขึ้นเช่นกัน
เจียงเสี่ยวไป๋พูดคลุมเครือเกินไป เขาไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าหมายความว่าอะไร
"หมายความว่าสีดำมีกระเป๋า ข้างในยังมีเงินห้าร้อยอีก!"
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบ
เซี่ยงฮว๋าฉืออึ้งไป พอได้สติสีหน้าก็ดูไม่ได้ทันที
"คุณ…"
จั่วเทียนซั่วขมวดคิ้ว มันหมายความว่าไงกันแน่
แต่เขาเพิ่งพูดได้แค่คำเดียว
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ก็ดังขึ้น: "หมายความว่าสีน้ำเงินลายทาง!"
จั่วเทียนซั่วตะลึงงัน ก่อนจะหันกลับมาด้วยสีหน้าเดือดดาล แล้วถอดเบลเซอร์ออกจากตัวไปคลุมให้ผู้หญิงที่อยู่ข้างตัว
การกระทำนี้ทำให้ทุกคนในที่นั้นอึ้งไปพร้อมกัน
ตกลงมันหมายความว่าไง?
เริ่มจะเข้าใจขึ้นมาบ้างแล้ว ชิราอิชิโฮะโทมิก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงเอามือปิดตัวอย่างรวดเร็ว ใบหน้าแดงระเรื่อ
จากนั้นเมื่อเห็นว่าชิราอิชิโฮะโทชิยังดูสับสนอยู่ เธอก็ลังเลนิดหน่อยก่อนจะพูดว่า "พี่คะ เขาหมายถึงว่า…"