"แล้วยังต้องตั้งฉายาให้ตัวเองอีกด้วยนะ!"
เจียงเกอมองออกว่าเจียงเสี่ยวไป๋ดูจะสนใจเรื่องนี้อยู่บ้าง จึงพูดขึ้นว่า "ฉายานี้ ในอนาคตอาจกลายเป็นตำแหน่งทางการของนายก็ได้!"
"ตัวอย่างเช่นฉัน..."
เจียงเกอพูดขึ้นว่า "ฉายาที่ฉันตั้งให้ตัวเองชื่อว่า หรูเกอ ในอนาคตถ้าฉันเลื่อนขั้นเป็นราชาโอสถ ฉันก็จะถูกเรียกขานว่า ตานเกอ!"
"ตานเกอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ชะงักไป ชื่อนี้ฟังดูแปลกๆ ยังไงไม่รู้ เขาจึงถามด้วยความอยากรู้ "แล้วฉายานี่เปลี่ยนได้ไหม?"
"เปลี่ยนได้ครั้งหนึ่ง!"
เจียงเกอพูดขึ้นว่า "แต่ถ้าฉายานายมีอิทธิพลพอสมควรแล้ว ทางที่ดีอย่าเปลี่ยนเลย!"
"แล้วนายมีไหมล่ะ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถามอย่างจี้จิก
"ฉัน..."
เจียงเกอรู้สึกเก้ๆ กังๆ สักพักก็พูดช้าลงว่า "ตอนนี้ยังไม่มี แต่ในอนาคตต้องมีแน่นอน!"
พูดจบ เจียงเกอก็สีหน้าเด็ดเดี่ยว
เจียงเสี่ยวไป๋มองดูแล้วสีหน้าเต็มไปด้วยความแปลกใจ
จริงๆ แล้ว จากสีหน้าและคำพูดของเจียงเกอ เขาอ่านความหมายได้หลายอย่าง
และในฐานะที่เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ในตระกูลเจียง เจียงเกอแบกรับภาระไว้บนบ่ามากมายโดยไม่รู้ตัว
เรื่องแบบนี้แม้แต่ผู้ชายก็ยังสู้ไม่ได้
แม้แต่เขาเอง ก็รู้สึกชื่นชมผู้หญิงคนนี้ "อืม งั้นนายก็สู้ๆ นะ!"
เจียงเกอพยักหน้าเบาๆ
กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา
เจียงหยางกลับมา เมื่อเห็นเจียงเกอก็พูดขึ้นว่า "พี่เจียง ผมซื้อวัตถุดิบยาเซียนกระตุ้นวิญญาณมาแค่สี่ชุด ที่เหลือเป็นแผ่นยาแลกเปลี่ยนอีกนิดหน่อย!"
"อืม เอามารวมกับฉันเลย!"
เจียงเกอยื่นมือออกไป
เจียงหยางชะงักไป สุดท้ายก็ยิ้มแห้งๆ แล้วส่งแผ่นยาแลกเปลี่ยนรวมทั้งแหวนทั้งหมดให้เจียงเกอ