“ฮ่าๆๆ ไอ้หนุ่มนี่ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ!”
ที่ห้องฝึกซ้อม ตีม่อมองเจียงเสี่ยวไป๋ที่ปรากฏบนช่องถ่ายทอด ใบหน้ายิ้มแย้มสดใสยิ่งนัก
ต้องรู้ว่าในช่วงเวลานี้ ใจเขาลอยเคว้งมาตลอด
กลัวว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะเข้าสนามประลองไม่ได้จริงๆ
แต่ตอนนี้เห็นเจียงเสี่ยวไป๋ปรากฏตัวอยู่บนนั้นแล้ว ถึงได้สบายใจขึ้นอย่างแท้จริง
เชื่อว่าสีหน้าผู้ดูแลสนามประลอง คงจะดูดีเอามากๆ เลยกระมัง?
ก็เป็นดั่งที่ตีม่อคิด ในขณะนี้ผู้ดูแลสนามประลองหลังจากตกตะลึง ใบหน้าเหี่ยวๆ นั้นก็ยื่นยาวลงถึงพื้น
หว่างคิ้วแฝงไปด้วยความไม่ยินยอมต่างๆ นานา
กำหมัดดังกร็อบแกร็บ
เขาพ่ายแพ้แล้ว
เขาตรวจสอบอย่างเข้มงวดถึงปานนี้ ยังต้องพ่ายแพ้
แล้วการพ่ายแพ้หมายถึงอะไร? หมายความว่าบนเวทีประลองจะถูกพ่นสัญลักษณ์เวทีหมายเลขแปด
สำหรับเขาแล้ว นี่ถือเป็นความอัปยศอย่างแท้จริง
ยิ่งคิดก็ยิ่งเคียดแค้น สุดท้ายสายตาก็จับจ้องไปที่เคอฮั่น
คาดหวังให้เคอฮั่นโค่นหมายเลขแปดนี่ลงให้ได้
ขณะที่ทุกคนเพ่งความสนใจมาที่ทั้งสอง เคอฮั่นจ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋กล่าวว่า “หมายเลขแปด เจ้ายังกล้ามาจริงๆ!”
“ข้าอยากถามหน่อย ชนะแล้วจะเอาดาบเล่มนั้นไปได้หรือไม่?” เคอฮั่นกล่าวเสริม
“ได้!”
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นว่า “อีกอย่าง ข้าอยากขอพนันเพิ่ม!”
“โอ้?”
เคอฮั่นเลิกคิ้ว “ใช้ดาบเล่มนั้นของเจ้าน่ะนะ?”
“ไม่ หน่วยกิต!”
เจียงเสี่ยวไป๋ส่ายหน้าเอ่ยว่า “ข้าชนะ ขอหนึ่งในสามของหน่วยกิตเจ้า ถ้าเจ้าชนะ ดาบให้เจ้า นอกจากนี้เจ้าขออะไรก็ได้หนึ่งอย่าง!”