"งั้นรอสองวันก็ได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มพร้อมพยักหน้า
แค่ได้ขึ้นหอขึ้นสู้ซูเยวี่ย ยังไงก็พูดกันได้
ต่อให้ให้เขารอหนึ่งอาทิตย์ เขาก็ไม่ว่าอะไร
ผู้เฒ่ามองเจียงเสี่ยวไป๋ ริมฝีปากขยับเล็กน้อย สุดท้ายก็มองไปที่จินเฟิงในอ้อมแขนของเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "ไก่เพลิงตัวนี้ของแกไม่เลวนี่นา!"
ในนี้อาจจะมีส่วนจากการแสดงออกของเจียงเสี่ยวไป๋เอง
แต่ถ้าไม่มีการหนุนจากไก่เพลิงตัวนี้ ก็คงทำไม่ได้ถึงขนาดนี้
ดังนั้นจากตรงนี้ก็พอจะมองออกว่าไก่เพลิงตัวนี้ไม่ธรรมดา
แต่...
ไก่เพลิง!?
เขาไม่เข้าใจเลย!
ท่ามกลางความทึ่ง ก็เห็นร่างหลายคนวิ่งทะลักออกมาจากประตูด้านนอก เห็นได้ชัดว่าต่างถูกดึงดูดมาจากแสงสีบนแท่นหินเมื่อครู่
เมื่อมารวมตัวกันที่ด้านนอก เห็นมีคนใหม่มากมายขนาดนี้ ก็พากันแปลกใจ
ตอนนั้นเองชายคนหนึ่งก็เดินขึ้นมา มองไปทางผู้เฒ่าแล้วถามว่า "ผู้อาวุโสถาน เมื่อกี้แสงสิบสองสี..."
"อ้อ..."
ผู้เฒ่าได้ยินก็ยกมือชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋หน้าตรงแท่นหินแล้วพูดว่า "เขาทำ!"
สายตาของคนที่เพิ่งมาถึงต่างพากันจับจ้องไปที่เดียวกัน เมื่อตกอยู่บนตัวเจียงเสี่ยวไป๋ สายตาหลายคู่ก็เริ่มเปลี่ยนเป็นพิลึก
ที่จริงตอนที่พวกเขามาถึง ก็สังเกตเห็นเจียงเสี่ยวไป๋แล้ว
แต่พอเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ตรงนั้น อุ้มไก่เพลิงไว้ในอ้อมแขน ก็เลือกที่จะมองข้ามไปโดยสัญชาตญาณ
ยังไงซะ ไก่เพลิงตัวหนึ่ง กับคนหนึ่งคน
จะผสานกันได้?
ล้อเล่นหรือเปล่า?
แต่พอเห็นผู้เฒ่าชี้ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ คนที่เพิ่งมาก็เริ่มประหลาดใจกันยกใหญ่