หลังอาหาร
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้รีบขึ้นข้างบน
แต่นั่งดื่มชาคุยกับกงเจี้ยนหงอยู่ครึ่งชั่วโมง
จนเกือบสี่ทุ่มถึงได้ขึ้นไป
หลังอาบน้ำแต่งตัว เจียงเสี่ยวไป๋เปลี่ยนเป็นชุดนอน พอมาถึงหน้าห้องของกงซินเยว่ก็กดลูกบิดเบาๆ
อ้าว ยังล็อกประตูอีก!?
เจียงเสี่ยวไป๋แปลกใจ
ในห้อง กงซินเยว่เพิ่งสวมชุดนอนเสร็จ
ตอนลุกจะไปเปิดประตู เธอกลับไปยืนข้างๆ
อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเธอไม่เปิด ไอ้หมอนี่จะเข้ามาไหม
แต่ตอนนั้นเองเธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินจากไป
กงซินเยว่กัดริมฝีปากแดง
ไอ้คนน่าโมโหนี่ แค่นี้ก็ไม่ยอมเข้ามาแล้วเหรอ?
ทันใดนั้นเธอได้ยินเสียงจากข้างนอกดังขึ้น "แม่ ดูเร็ว นี่เมียผมนะ ลูกสาวแม่ไม่ยอมให้ผมเข้าห้อง!"
สิ้นเสียง เธอก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอีกครั้ง
จากนั้นเสียงของเหลียงหย่าหลานดังขึ้นข้างนอก "เยว่เอ๋อ เปิดประตูหน่อย แม่มีธุระกับลูก!"
เกือบจะทันทีที่เหลียงหย่าหลานพูดจบ กงซินเยว่ก็หน้าแดงจัดและเปิดประตู
"โอ๊ะ แม่ไม่มีอะไรแล้ว!"
เหลียงหย่าหลานพูดแล้วหยุดไปครู่หนึ่ง "ดีกับเสี่ยวไป๋ให้มากๆ ล่ะ!"
พูดจบก็เดินจากไป
ใช่แล้ว จากไป!
กงซินเยว่ชะงักงัน ไม่อยากจะเชื่อ
จากนั้นก็จ้องเขม็งไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ กัดฟันกรอด อกกระเพื่อมอีกครั้ง
สุดท้ายก็ฮึดฮัดแล้วปิดประตูอีกครั้ง
"คุณแม่..."
แกร็ก ประตูเปิด!