"นายหุบปากไปเลย!"
เจียงเสี่ยวไป๋หมดคำจะพูด
เจ้าแมวเก้าหางนี่มันช่างพูดไม่ดูตาม้าตาเรือจริง ๆ
"ฮ่าฮ่า!"
แมวเก้าหางหัวเราะลั่น "อะไร จะอายเหรอ ยังไงพวกนายก็อยู่ด้วยกันทุกวันไม่ใช่รึไง!"
ว่าแล้วมันก็ยิ่งหัวเราะดังขึ้น
"มันไม่เหมือนกันหนิ..."
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้มแห้ง
ส่วนเสี่ยวอีที่ฟังเสียงหัวเราะของแมวเก้าหาง ใบหน้าใต้ผ้าคลุมก็แดงเรื่อขึ้นมาหน่อย ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ให้เสี่ยวอีนั่งรอที่เตียงก่อน ส่วนตัวเองก็เดินสำรวจไปรอบ ๆ สุดท้ายก็ไปถามนักเรียนคนหนึ่งข้างนอก
ใช่แล้ว เขาอยากเช่าเพิ่มอีกห้อง
แต่น่าเสียดายที่คำตอบของนักเรียนคนนั้นทำให้เขาผิดหวัง
ที่นี่หนึ่งคนเช่าได้แค่หนึ่งห้องครับ
ตอนเดินกลับมา เจียงเสี่ยวไป๋ก็เลยถามทางไปที่อาบน้ำด้วย
พอรู้ว่าเป็นโรงอาบน้ำรวม เขาก็ได้แต่ถอนใจ
ทำไมรู้สึกเหมือนกลับไปอยู่โลกภายนอกเลยวะ?
ที่แดนเหนือโรงอาบน้ำรวมนี่ฮิตกันมาก
ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอในสถาบันที่เมืองเอกนี่
เขาอาบได้ แต่เสี่ยวอีจะอาบได้ไหม?
ไม่ได้แน่!
กลับมาถึงห้อง เสี่ยวอีถอดผ้าคลุมออก ดวงตางามมองไปรอบ ๆ พอเห็นเจียงเสี่ยวไป๋กลับมา หูขนฟูของเธอก็ขยับ ใบหน้าแดงระเรื่ออีกครั้ง
ดูสวยมาก ทำให้หัวใจเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว
"เสี่ยวไป๋จื่อ..."
"เงียบ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ทันให้แมวเก้าหางพูดจบ ก็สั่งให้มันหุบปาก