"อะ……"
ขณะนี้เจียงเสี่ยวไป๋ก็แค่หัวเราะขื่นๆ เต็มหน้า มองดูหญิงสาวที่จ้องเขามาด้วยสีหน้าเยือกเย็นอีกครั้ง แล้วก็เลิกลองต่อ หันไปยืนที่โลงศพหินเช่นเดิม
มองภรรยาของเซี่ยวจย่งจย่งที่นอนอยู่ในโลง เจียงเสี่ยวไป๋ยกมือขึ้นตรวจเช็กอีกรอบ
พบว่าชีพจรยังสม่ำเสมอ สัญญาณชีวิตไม่มีปัญหาใดๆ
แต่เมื่อกี้ทั้งแรงกดดันและเสียงปะทะรุนแรงแบบนั้นก็ยังไม่ตื่น นี่มันแปลกจริงๆ
หรือว่าจะเป็นเพราะเรื่องร่างวิญญาณ?
คิดถึงตรงนี้ เขาจึงตรวจสอบด้วยพลังวิญญาณให้ภรรยาของเซี่ยวจย่งจย่ง พบว่าแม้จะมีการแกว่งไปมาบ้าง แต่ก็ยังถือว่าปกติ
ลองตบปลุกตรงๆ แต่ก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองเลย
ท้ายที่สุดสายตาเขาก็ไปหยุดอยู่ที่ผลึกม่วงชิ้นนั้นที่หญิงสาวกอดไว้ในอ้อมแขน
มีปัญหาที่อันนี้งั้นเหรอ?
แต่เขาก็ไม่ได้รีบลงมือทำอะไร แค่เงยหน้าขึ้น มองตรงไปที่จื่อหยวนที่กำลังรบกับเทียนเหินแล้วถามว่า "ต้องทำยังไงเธอถึงจะตื่น?"
"ถ้านายทำให้ผู้เป็นนายของข้าฟื้นคืนมาได้ ข้าจะบอก!"
เสียงของจื่อหยวนส่งมาพร้อมความโกรธ
รอมาไกลจนเห็นแสงสว่างปลายทาง แต่กลับถูกเจียงเสี่ยวไป๋ทำลายลงด้วยมือข้างเดียว ความโกรธแบบนี้ก็คงจับต้องไม่ได้แล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋เอียงหน้าไปมองวิญญาณเทพของหญิงผู้นั้น "เธอรู้ไหม?"
วิญญาณของหญิงสาวได้ยินคำถาม ก็แค่เหลือบมองเจียงเสี่ยวไป๋เย็นชาครั้งเดียว ไม่พูดอะไร
บรรยากาศทั้งตัวของเธอกลับคืนสู่ความสูงส่งงดงามอย่างเดิมอีกครั้ง
"ไม่บอก?"
คิ้วเจียงเสี่ยวไป๋ขมวดขึ้น แล้วเขาก็วางมือลงบนแก้มของร่างจริงของหญิงวิญญาณ