"คุณชายเฝิง!"
ข่งฉีมองคนทั้งสองที่เดินเข้ามา พลางยื่นมือไปทักทาย
เฟิงเจ๋อได้รับการวางตัวให้เป็นหัวหน้าตระกูลคนต่อไปของตระกูลเฟิงแล้ว
นั่นคือเหตุผลที่เขาทำท่าทีให้เกียรติเป็นพิเศษ
แต่คนที่อยู่ข้างเฟิงเจ๋อคือใคร?
"ยินดีด้วย!"
เฟิงเจ๋อมองข่งฉีที่แสดงท่าทีนอบน้อม แต่ไม่ได้ยื่นมือไปจับ กลับเก็บมือกลับ
ข่งฉีเห็นท่าทางของเฟิงเจ๋อเช่นนั้น ใบหน้าเต็มไปด้วยความอึดอัด และเก็บมือกลับในที่สุด
เจียงเสี่ยวไป๋สังเกตเห็นการกระทำนี้ คิ้วขมวดเข้าหากัน
แม้แต่มารยาทพื้นฐานยังไม่มี?
นี่มันคนของตระกูลเฟิง?
แถมยังเดินมากับสือเซ่าอู่อีก?
ตระกูลเฟิง...
ดูท่าจะต้องจัดการครั้งใหญ่แล้ว!
"เรานี่ก็บังเอิญเจอกันดีนะ!"
เสียงแฝงรอยยิ้มดังขึ้น คนที่พูดก็คือสือเซ่าอู่ที่อยู่ข้างเฟิงเจ๋อ
สายตาของเขากวาดมองเจียงเสี่ยวไป๋ เมื่อมองผ่านซูจิ่นอวี๋ แววตาอดไม่ได้ที่จะเผยความหลงใหล
ผู้หญิงคนนี้... แค่แต่งตัวเล็กน้อยก็งดงามถึงเพียงนี้
ถ้าได้เชยชมสักครั้ง ต่อให้ต้องสละทุกอย่าง เขาก็ยอม
ในอดีตมีเฉินหยวนหยวนกับหลี่จื้อเฉิง
ก่อนหน้านี้เขาไม่เข้าใจ ไม่เข้าใจว่าหลี่จื้อเฉิงยอมสละแผ่นดินเพื่อหญิงงามได้อย่างไร
แต่ตอนนี้เขาเข้าใจแล้ว
สายตาของเฟิงเจ๋อก็ถูกซูจิ่นอวี๋ดึงดูดไม่แพ้กัน สีหน้าตื่นตะลึงชั่วขณะ
ช่างเป็นหญิงงาม
เป็นความงามที่ครบเครื่อง
รู้กันอยู่ว่า ความงามของผู้หญิงมีทั้งรูปโฉม เสน่ห์ และรูปร่าง