"หืม?"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินคำพูดของเคทีก็ชะงักไปทันที มือที่ฝังเข็มอยู่ก็หยุดเล็กน้อย
สีหน้าดูแปลกๆ "ทำไมล่ะ?"
"เขาหยิ่งเกินไป!"
เสียงของเคทีเรียบเฉย หลังจากหยุดไปครู่หนึ่งก็กล่าวอีกว่า "แน่นอนว่ามีอีกเหตุผลหนึ่ง ฉัน...ฉันไม่สะดวกบอกตอนนี้!"
"เฮ้อ คงเป็นเพราะดาบเล่มนั้นอีกแล้วล่ะสิ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยักไหล่อย่างจนใจ
นอกจากเรื่องนี้ เขาก็คิดเหตุผลอื่นไม่ออก
"ไม่ใช่ทั้งหมด แต่มันเกี่ยวกับดาบจริงๆ!"
เคทีมีท่าทีไม่เป็นธรรมชาติในตอนแรก จากนั้นก็กล่าวอย่างเย็นชาว่า "ดาบเล่มนั้น เขาไม่สมควรชักออกไป!"
ถ้าไม่มีชื่อผู้ช่วยเหลือส่วนพระองค์
เธอก็คงไม่พูดอะไร
ชักไปก็ชักไป ถือโอกาสนี้ เธอยังสามารถให้หมายเลขแปดเข้าสู่ตระกูลตันตุนผ่านการพระราชทานนามสกุล เพื่อรับใช้ตระกูลตันตุน
แต่เมื่อมีชื่อผู้ช่วยเหลือส่วนพระองค์ ทุกสิ่งก็เปลี่ยนไป
เธอต้องตัดขาดด้วยมือตัวเอง ป้องกันด้วยตัวเอง
"วางไว้ตรงนั้นก็ให้คนชักนั่นแหละ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ที่ไม่รู้เรื่องพวกนี้เลยกล่าวด้วยน้ำเสียงจนใจ
"ใช่!"
เคทีหยุดไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "แต่นายไม่เข้าใจ!"
"อ้อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้พูดอะไรต่อ ฝังเข็มต่อไป แต่เมื่อเห็นท่าทางเย็นชาของเคที สีหน้าก็ยังคงแปลกๆ
หรือว่าดาบเล่มนั้นเป็นสิ่งที่เคทีต้องการชักออกไป
แต่เขากลับชิงไปก่อน?
แต่มันก็ไม่น่าจะใช่หนิ?
แล้วเหตุผลแค่นี้ ก็ไม่จำเป็นต้องทำให้เคทีมีสภาพแบบนี้ไม่ใช่หรือ?
คิดพลางเจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ได้ถามมากความ เพราะก่อนหน้านี้เคทีบอกว่าไม่สะดวกพูดมาก