"กระอักเลือดอีกแล้ว!"
ด้านล่างยังมีคนจำนวนไม่น้อยที่จับตามองเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ในขณะนี้
เมื่อเห็นว่าหญิงชราฝั่งตรงข้ามหน้าซีดเผือดและกระอักเลือดอีกครั้ง สีหน้าตกตะลึงก็เผยออกมาอีกครั้งอย่างช่วยไม่ได้
นี่มันก็เก่งเกินไปแล้วไม่ใช่หรือ?
ส่วนหญิงชราผู้นั้นในเวลานี้ลุกขึ้นยืน มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างลึกซึ้งแวบหนึ่ง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้น: "ข้าแพ้แล้ว!"
ฟังดูเพียงสามคำ
แต่สามคำนี้มีน้ำหนักมากทีเดียว
ในตอนนี้กรรมการที่อยู่ตรงนั้นเริ่มให้คะแนน
เจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้โค้งคำนับให้หญิงชราผู้นั้นครั้งหนึ่ง แล้วเดินไปยังพื้นที่หนังสือและภาพวาด
ในพื้นที่หนังสือและภาพวาดจะเห็นได้ว่ามีคนจำนวนไม่น้อยกำลังวาดภาพผลงานกันอยู่ที่นั่น และส่วนใหญ่เลือกที่จะรวมหนังสือและภาพวาดเข้าด้วยกัน
มีภาพ มีคำ
ดูแล้วถือว่าใช้ได้ทีเดียว
เจียงเสี่ยวไป๋ตอนนี้หาโต๊ะว่างตัวหนึ่ง ยืนอยู่ตรงนั้นพลางใช้ความคิด
ครู่หนึ่งต่อมา รอยยิ้มปรากฏขึ้น เขานับจำนวนม้วนภาพวาดที่นี่
อืม พอใช้ได้
ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็กลายเป็นจริงจัง เริ่มจับพู่กันวาดภาพขึ้น
การลงมือวาดของเจียงเสี่ยวไป๋ ทำให้คนของสำนักหลู่รู้สึกคันไม้คันมืออย่างไม่ต้องสงสัย
ฝีมือของเจียงเสี่ยวไป๋เป็นอย่างไร พวกเขารู้ดีแก่ใจ แล้วครั้งนี้เจียงเสี่ยวไป๋จะสร้างผลงานแบบไหนออกมาอีก?
และระหว่างที่เขาวาดภาพอยู่
พื้นที่พิณ
เมื่อถึงคราวของตระกูลเปาอีกครั้ง ต้วนอิ๋งอิ๋งก็เดินขึ้นมา
นางขึ้นมาด้วยท่าทีไม่ยอมแพ้
ที่เจียงเสี่ยวไป๋ทำให้หญิงชรากระอักเลือด นางรู้สึกว่ามันเกินจริงไปหน่อย