“งั้นพวกเราไปกันเลย ไปดูซะหน่อยว่าผู้ตรวจการจากฝั่งตะวันตกที่มานี่เป็นยังไง……”
เจียงเสี่ยวไป๋ขยับประกายตา ก่อนพูดออกมาเรียบ ๆ
ผู้อาวุโสของสถาบันสาขาตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ความจริงตอนที่มา ยังกังวลอยู่เลยว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะไม่ยอมรับ ไม่คิดว่าจะตอบรับได้รวดเร็วขนาดนี้
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่เสียเวลา พาผู้อาวุโสสถาบันสาขาไปตามหาห่าวเจิ้ง หนานเอียน และเสี่ยวอี แล้วทุกคนก็ออกเดินทางจากเผ่าจิ้งจอกปีศาจด้วยกัน
แต่พอเดินออกมาถึงหน้าประตู ก็เห็นว่านอกจากพ่อแม่ของเสี่ยวอีแล้ว ยังมีผู้อาวุโสหลายคนมาส่งด้วย
ใช่ ในเวลาเพียงสิบวันสั้น ๆ เผ่าจิ้งจอกปีศาจก็ยอมรับเจียงเสี่ยวไป๋อย่างถึงที่สุดแล้ว
เพราะเผ่าปีศาจสวรรค์ก็เป็นเหตุผลหนึ่ง
เสี่ยวอีก็เป็นอีกเหตุผลหนึ่ง
แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือ พวกเขาได้ยินเรื่องที่เจียงเสี่ยวไป๋กดให้ห้าเผ่ายำเกรงในเขตแกนกลางมาแล้ว
หลังจากบอกลากันแล้ว
ทุกคนเดินทางไปยังทิศทางของเขตวงแหวนที่สี่
ระหว่างทาง ทั้งสี่คนของเจียงเสี่ยวไป๋ที่เกือบจะไม่เคยออกจากเผ่าจิ้งจอกปีศาจเลย ก็สังเกตเห็นความแตกต่างของแดนปีศาจตอนนี้
ไม่ตึงเครียดเหมือนตอนมา
มองไปทางไหนก็สงบราบรื่มไปหมด
ชาวเผ่าปีศาจที่กวาดสายตามองพวกเขา ก็รีบเลื่อนสายตาไปมองที่อื่นอย่างรวดเร็ว
แม้จะมีชาวเผ่าปีศาจบางคนที่จ้องพวกเขาไม่เป็นมิตร แต่ก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาท้ารบ
ผู้อาวุโสของสถาบันสาขาพูดขึ้นว่า “ท่านอาจารย์ศักดิ์สิทธิ์ หลังจากที่ท่านกดขี่พวกมันในเขตแกนกลางแล้ว แดนปีศาจเปลี่ยนไปราวกับฟ้ากับเหลือก ข้ามาทางนี้ไม่เจออุปสรรคใดเลย!”