แซ่เจียง เรียกเจียงเสี่ยวไป๋?
คำแนะนำตัวของเจียงเสี่ยวไป๋ ทำให้สีหน้าของคนจำนวนไม่น้อยในที่นั้นเปลี่ยนไป
แน่นอนว่ายังมีเจ้าแม่ยาเจ็ดคนที่มีสีหน้านิ่งสงบ
วันนั้นตอนที่เจียงเสี่ยวไป๋กลับมากับเจ้าสำนักยา พวกเขายังอยู่ และเคยได้ยินคำแนะนำตัวของเจียงเสี่ยวไป๋มาก่อน จึงไม่แปลกใจแม้แต่น้อย
คนที่ไม่แปลกใจเช่นกันก็คือ หวงหลิงเยว่
เพราะบนเขายาเจ้าวังในเมืองใหญ่เขตตะวันออก เธอเคยติดต่อกับเจียงเสี่ยวไป๋ และได้ยินเขาบอกชื่อตัวเองกับหูของเธอเอง
แนะนำตัวครั้งก่อน
แนะนำตัวครั้งนี้
ทุกครั้งก็เรียบง่าย แต่ทุกครั้งก็มีความหมายแฝงของความหยิ่งผยองที่ยากจะบรรยาย
ต่อให้เธอพยายามรักษาความสงบไว้แค่ไหน ภายในใจก็อดไม่ได้ที่จะมีคลื่นซัดขึ้นมา ราวกับมีระลอกคลื่นซัดกระแทกอยู่ในหัวใจ
"องค์หญิง! ท่านไม่เป็นไรใช่ไหม?"
สาวใช้ข้างกายสังเกตเห็นความผิดปกติของหวงหลิงเยว่ จึงอดไม่ได้ที่จะถามด้วยความเป็นห่วง
"อ่า...ฉัน ฉันไม่เป็นไร!"
เมื่อถูกคนอื่นจับได้ว่าตนกำลังเขินอาย ใบหน้าของหวงหลิงเยว่ก็ยิ่งแดงก่ำขึ้นกว่าเดิม
แต่สีหน้าของตานเสวียนกลับแสดงความจริงจังออกมา
แซ่จ?
ตอนนี้เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมเจียงเสี่ยวไป๋ถึงได้สนิทสนมกับคนสามคนของตระกูลเจียงขนาดนี้
ถึงขนาดตอนที่อยู่บนเวทีประลอง ยังลงมาช่วยคนโดยตรง
จ้าวเตาตระกูลเย่ก็อยู่ในนั้นด้วย ตอนนี้ได้ยินคำแนะนำตัวของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าก็เปลี่ยนไปเช่นกัน
แต่...ตระกูลเจียงมีบุคคลเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?
เขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย
คนที่มีความคิดเดียวกันกับจ้าวเตาตระกูลเย่ ก็คือคนสามคนของตระกูลไป๋