“เฮ้ย กฎข้อสามยกให้แกแล้วกัน!”
ท่ามกลางความงุนงงของชายคนนั้น เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้นช้า ๆ “เพราะแกเพิ่งมา ไม่ได้ยินกฎที่ฉันพูดก่อนหน้านี้!”
“แต่เมื่อขึ้นเวทีแล้ว ก็แปลว่าต้องเดิมพันด้วยลูกประคำหกกล่อง!”
พูดไป ใบหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“ลูกประคำหกกล่องอะไรกัน!”
ชายคนนั้นชะงัก มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างไม่เข้าใจ
“ข้อแรก แค่ขึ้นเวทีก็แปลว่าแกเดิมพันลูกประคำหกกล่อง!”
“ข้อสอง ใครก็ตามที่ประกาศว่าจะทำให้ฉันพิการ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะทำให้พวกแกพิการเช่นกัน!”
“ข้อสาม ฉันยังไม่ได้บอกให้ใครขึ้นเวที แต่มีคนขึ้นมา ตาย!”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดออกมา
“เหอะ……”
ชายคนนั้นหัวเราะออกมาทันที กำลังจะพูดอะไร จั๋วจิ้งก็กระแอมขึ้นมา โหวซวงส่งสายตาให้ชายคนนั้น
ชายคนนั้นงุนงง
หมายความว่าไง?
เดี๋ยวนะ!
หรือว่า……
ชายคนนั้นหันไปมองจงเยวี่ยและหวังเสี่ยวซงอีกครั้ง
จะเป็นไปได้ไหมว่า สองคนนี้เป็นฝีมือของไอ้หมอนี่?
โดยเฉพาะจงเยวี่ย ถูกแทงกลางใจ ตายแน่ ๆ ฆ่าคน?
หวังเสี่ยวซงประกาศว่าจะทำให้เจียงเสี่ยวไป๋พิการ แต่กลับถูกเจียงเสี่ยวไป๋ทำให้พิการ?
จงเยวี่ยไม่สนใจกฎของเจียงเสี่ยวไป๋ ขึ้นเวทีตรง ๆ เลยถูกฆ่า?
อึก……
ชายคนนั้นกลืนน้ำลาย เหงื่อเย็นไหลลงมา ริมฝีปากขยับ
ยังดี ยังดีที่เขาไม่ได้พูดว่าจะทำให้เจียงเสี่ยวไป๋พิการ
ยังดีที่เจียงเสี่ยวไป๋ยกข้อสามให้เขา
แต่ทำไมยังดี?
ไอ้หมอนี่อายุยังน้อย แกร่งขนาดนั้นเลย?