"อาจารย์หลิว พูดเกรงใจเกินไปแล้ว!"
เจียงเสี่ยวไป๋เอ่ยปาก จ้องมองอาจารย์หลิวแล้วพูดว่า "ยุ่งอยู่ใช่ไหม ไม่รบกวนแล้ว!"
พูดจบ เขาก็พาหยานฉีถอยออกไป
อาจารย์หลิวพยักหน้าเล็กน้อย แต่สายตายังคงมองเจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง
อายุยังน้อย แต่พูดจาลึกซึ้ง
และความหมายในคำพูด เขาเข้าใจได้ในทันที
แต่อดเสียดายไม่ได้
เจียงเสี่ยวไป๋ยังสวมหน้ากากอยู่
ไม่อย่างนั้นเขาอยากเห็นจริงๆ ว่าหนุ่มคนนี้หน้าตาเป็นอย่างไร
อีกอย่าง เจียงเสี่ยวไป๋แนะนำตัวเองว่าเป็นคนตระกูลเจียง
แต่ในความทรงจำของเขา ตระกูลเจียงไม่เคยมีคนเก่งขนาดนี้มาก่อน
เป็นคนตระกูลเจียงจริงหรือ?
เรื่องนี้เขายังสงสัยอยู่
เก็บสายตากลับมา อาจารย์หลิวพาเจ๋อเหอและเสวียนเยี่ยแห่งถ้ำหลิงจี้เดินต่อไปข้างหน้า
เจ้าแห่งหอวิญญาณอาวุธก็ยิ้มมองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง แล้วเดินตามไป
ในจำนวนนั้น เจ๋อเหอก็หันกลับมามองเจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง ด้วยความเคารพที่ยิ่งขึ้น
สมแล้วที่เป็นเซียนซือ
แค่เอ่ยปาก ก็ทำให้อาจารย์หลิวเป็นแบบนี้ได้
"พี่เจียง เก่งเกินไปแล้วนะ!"
หยานฉีมองเจียงเสี่ยวไป๋หลังจากอาจารย์หลิวเดินไปไกล สีหน้ายังเต็มไปด้วยความชื่นชม
ตอนนี้เขารู้สึกประหลาดใจ
ที่มีคนพูดแทนเจียงเสี่ยวไป๋มากมายก็พอแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ยังทำให้อาจารย์ทวยหนึ่งแสดงท่าทีแบบนี้ได้อีก
ถ้าเรื่องนี้แพร่ออกไป ต้องมีคนตกใจจนค้างไม่น้อยแน่ๆ