"ใช่แล้ว พลังวิญญาณที่รั่วไหลออกมาจะไปค้ำจุนลูกแก้วผนึกวิญญาณทั้งเก้าลูกได้ยังไง?"
คำพูดของลู่ปิงทำให้ซ่งเหลียนได้สติขึ้นมาทันที
ต้องรู้ไว้ว่าลูกแก้วผนึกวิญญาณยิ่งเพิ่มจำนวนมากเท่าไหร่ก็ยิ่งเป็นภาระ
ตามทฤษฎีแล้ว แค่ดึงพลังวิญญาณกลับคืน ลูกแก้ววิญญาณก็จะปรากฏออกมา!
พอเจียงเสี่ยวไป๋ดึงพลังวิญญาณกลับ กลับไม่มีหลุดออกมาแม้แต่ลูกเดียว ถึงแม้จะเหลือเชื่อ แต่มันก็พิสูจน์ว่าเจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้โกหก
แต่ว่า…
มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะ?
"น้องชาย แล้วตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?"
ซ่งเหลียนหันไปถามเจียงเสี่ยวไป๋
การดึงพลังวิญญาณกลับโดยมีลูกแก้วถ่วงอยู่เก้าลูกเนี่ย เขาอยากรู้เหลือเกินว่าตอนนี้เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกยังไง
แน่นอนว่าไม่ใช่แค่เขา
ตอนที่ซ่งเหลียนถามคำถามนั้นออกมา สายตาของจงหัวและลู่ปิงก็จับจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ด้วย
แม้แต่เสี่ยวอีก็เงยหน้าขึ้นมองเจียงเสี่ยวไป๋แวบนึง
ถึงเธอจะไม่ค่อยพูด แต่เรื่องราวคร่าว ๆ เธอกลับมองออกอย่างชัดเจน
ดังนั้นเธอเองก็อยากรู้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกยังไงบ้างตอนนี้?
"เอาจริงเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋เห็นทุกคนมองมาที่ตัวเอง ก็รู้สึกเก้อ ๆ พอเห็นซ่งเหลียนพยักหน้า จึงพูดขึ้นว่า "จริง ๆ แล้วตั้งแต่ลูกแรกจนถึงลูกที่เก้า ก็ไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิด!"
"แค่รู้สึกว่าคุณสมบัติของพลังวิญญาณมันเปลี่ยนไปนิดหน่อย!"
"หา แกไม่รู้สึกถึงภาระอะไรเลยเหรอ?"
ซ่งเหลียนอ้าปากค้าง ลู่ปิงกับจงหัวมองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยความตกตะลึง
ไม่รู้สึกอะไรเลย?
พวกเขาล้วนเคยลองใช้เครื่องมือวิญญาณนี้ดู แค่ลูกเดียวก็หนักจนหายใจไม่ทั่วท้องแล้ว พอลูกที่สองที่เพิ่มน้ำหนักเป็นเท่าทวีคูณก็ยิ่งรู้สึกหนักอึ้งมากขึ้นไปอีก