"เสี่ยวไป๋จื่อ ทำไมฉันรู้สึกว่างานนี้มีเรื่องระเบิดตูมล่ะ!"
ตอนที่สายตามากมายจับจ้องไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ แมวเก้าหางก็มองเห็นชัดเช่นกัน จึงกดเสียงต่ำเอ่ยขึ้น
"ไม่เป็นไร เรารับมือไหว!"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้ว ตอบกลับเบาๆ
เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว
จะยังไงก็ต้องเอายังไง
แมวเก้าหางตอบรับ แล้วกวาดตามองไปรอบๆ อีกครั้ง "แต่ว่าครั้งนี้ ทำไมไม่เห็นสำนักชี่หุนเลยล่ะ?"
ที่สำนักชี่หุน เจียงเสี่ยวไป๋ก็รู้จักคนอยู่เหมือนกัน ก็คือซินเหลียนที่เคยมอบวิญญาณเทียมให้เขา
ในฐานะผู้อาวุโส ตำแหน่งในสำนักชี่หุนแห่งเมืองอาณาเขตก็ไม่น่าจะต่ำ
แต่มองออกไปทั่ว กลับไม่เห็นเลย
"ผมจำได้ว่าซินเหลียนเคยบอกว่า มีเรื่องขัดแย้งกับตำหนักหลบซ่อนโลกอยู่หน่อยๆ เป็นไปได้ว่าพอตำหนักหลบซ่อนโลกมา พวกเขาก็เลยไม่มา?"
เจียงเสี่ยวไป๋ตอบกลับ
แมวเก้าหางรับคำ แล้วก็เลิกพูด เกาะอยู่บนไหล่ของเจียงเสี่ยวไป๋พลางเดินตรวจตราเช่นกัน
ทว่าเมื่อสังเกตเห็นหวงหลิงเยว่ที่จ้องมองเจียงเสี่ยวไป๋อยู่ มันก็อดหัวเราะแหะๆ ไม่ได้
ส่วนหวงหลิงเยว่เองก็สังเกตเห็นแววตายิ้มเจ้าเล่ห์ของแมวเก้าหาง
ทันใดนั้น มือหิมะก็กำแน่นขึ้นอีก
เธอแทบจะแน่ใจได้เลยว่า คนที่สวมหน้ากากหัวหมูและอวดดีถึงเพียงนี้ ต้องเป็นไอ้เลวนั่นเมื่อคืนแน่ๆ
เพราะสัตว์เลี้ยงบนไหล่ของไอ้เลวนั่นเมื่อคืน สายตามันก็น่ารังเกียจแบบนี้แหละ!
ด้านข้าง อูชิงจู๋สังเกตเห็นท่าทีของหวงหลิงเยว่
เธอมองตามสายตาของหวงหลิงเยว่ไปที่เจียงเสี่ยวไป๋อีกครั้ง ดวงตาสีฟ้ากะพริบปริบๆ