/>mJI“หืม?”
เจียงเสี่ยวไป๋มองชายชราทั้งสามที่ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกด้วยความสงสัย
ท่ามกลางความประหลาด
ทั้งสี่คนโค้งเอวลงลึกให้เจียงเสี่ยวไป๋พร้อมกัน "ขอบคุณท่านแพทย์เก้าด่านที่ประทานตำรับยาวิเศษมาให้ พวกเราซาบซึ้งยิ่งนัก!"
"เอ่อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋งงเป็นไก่ตาแตก แค่เขาเขียนตำรับยาส่งเดชไม่ใช่เหรอ?
ทำไมรู้สึกแปลก ๆ ชอบกล?
เขาจึงอดไม่ได้ที่จะพูดว่า "ก็แค่ตำรับยาฟื้นฟูพลังธรรมดาตำรับเดียวเท่านั้น พวกท่านไม่ต้องถึงขนาดนี้หรอก!"
"ตำรับยาฟื้นฟูพลัง!"
ทั้งสี่ได้ยินก็สะเทือนใจขึ้นมาทันที โดยเฉพาะชายชราที่ถือตำรับยา มือถึงกับสั่นระริก
สั่นงก ๆ ดูตลกชอบกล
ตำรับยาฟื้นฟูพลัง อย่างน้อยก็เป็นตำรับยาขั้นห้า
ขั้นห้านะ!
มันสุดยอดแค่ไหน
ต่อให้เป็นเมืองอาณาเขตก็ยังต้องเก็บรักษาไว้อย่างดี
นี่มัน... เป็นสมบัติล้ำค่าประจำสำนักของพวกเขาเลยทีเดียว
เจียงเสี่ยวไป๋มีสีหน้าประหลาดมากขึ้นไปอีก
ทำไมรู้สึกว่าแปลก ๆ มากขึ้นเรื่อย ๆ นะ?
ตำรับยามันก็เป็นตำรับยาธรรมดาไม่ใช่เหรอ?
ทำไมคนพวกนี้ถึง...
แต่ในระหว่างที่ส่ายหัว เขาก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ได้แต่พูดว่า "หมอจะอยู่เฉยไม่ช่วยคนได้อย่างไร?"
"คำสอนของท่าน พวกเราจะจำขึ้นใจ!"
ทั้งสี่ตื่นเต้นพลางโค้งคำนับด้วยความเคารพอีกครั้ง
"ไม่ต้องเกรงใจถึงขนาดนี้!"
เมื่อเจียงเสี่ยวไป๋เห็นทั้งสี่เรียกเขาว่าท่านไม่หยุดปาก เขาก็เพิ่งจะกล่าวอะไรบางอย่าง ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าอันร้อนรนดังมาจากด้านนอก